içinde ben yokum

korku kafamızda kurduğumuz bir şey, hayal gibi. bir dış uyaran olmadığı sürece tamamen hayal diyebiliriz. rüya belki de, uyanamadığım, uğruna adaklar adanan, sevgiliyi hatırlatan ama o sevgili kendi dünyasında temizleme ritüelleri ve birtakım içe dönüş meditasyonlarıyla meşgul, sen dikkat dağıtan bir ögesin, yani öyleymişsin bugün öğrendin.
korkuyu bu şekilde bi kalıba soktuğumda hafifliyor hayal kurmadığım süre zarfında, sonra anlık, anlıktan biraz uzun, ne kadar hayal kurmaya devam edersem tekrar ağırlaşıyor. ativanım da bitti.

*bulup kulp mulp

ne kadar bekleyeceksin gerçekleştirmek için............../kendini, kedini, uğruna adakları, rüyaları, uyanmayı, halletmeyi, yerine koymayı, değiştirmeyi, değiştirmemeyi, süzgeçi, içinde balıkları, sahip olduğunu sandığın benliğini, her gün giydiğin ceketi, koltukaltı sararan tişörtü, yediğin portakal kabuklarını, ara öğünü, içlerinde enerjiyi, enerjisini verdiği yerçekimi, edip canseveri, plastikpalmiye ağacını hani üstgeçitte ortalıktan topladığı çok belli olan seyyar satıcı amcadan karşılığında 2 liraya aldığın birkaç oyuncak parçasından biri olan plastik yeşil nerdeyse iki boyutlu palmiye ağacını, koşuşturmayı, tırnak kenarı etlerini yemeyi, sırtını kaşımaya çalışmayı, ne zaman, kararmış dilim elmaları, plASTİK şişeden suyunu içmeyi, ne zaman gerçekleştireceksin, uyumayı, uçağa yetişmeyi, destek olmayı, destek olamamayı, üzülmeyi, ne zaman, 2 saniye farkla bir itfaiye aracının altında kalırsan_ya da polis kurşununa denk gelirse çelimsiz iman tahtan_

peki ne kadar daha bekleyeceksin, kaybetmemeyi göze almak için saklanmayı, kaybetmemek için nöronlarını, kaybetmeyi nöronlarını,

die immer lacht, ne demek? şuan çalan şarkının adı bu. bıktım bile bu şarkıdan. bir kereye mahsus

rüyamda bir paket ativan vardı pazar çantamın içinde, bilmiyordum doktorun verdiğini, ilk çantama baktığımda yoktu iki paket başka ilacın yanında, sonra tekrar bakıyorum ve oh doktor ativan vermiş deyip rahatlıyorum. bir psikayraiste gidip bir kulp bulup almam lazım ativan, minik kalbimi sedasyon için, o kadar da minik değil snaırım gün geçtikçe

kulp mulp bulup*

diyecek bir şeyim yok kafamdaki senaryoları haklı çıkarmak için, umarım hep yanılır anksiyetelerim, bacaksız anksiyeteler sizi, hiç olmadığı kadar yanılırsınız umarım ve tekrardan tek derdim iki kilo almış olmak ya da farmako sınavında bilmediğim ilaç isimleri görmüş olmak olur, tekrar tekrar teker teker söke söke işte o en son doğum günüme dönüp aynısını yaşarım, hediye olarak hediyeye, anlamlıi unutulmaz, hep orada,

∾∰∰∢

defterlerim kalbime açılan en derin ve en gerçek şeylerdi, 3 tanesi sevgilide, okudu mu bakıyor mu kolajlara, bilmem. ben onun bana verdiği defteri tek gecede okudum, bu kadar hızlı okumak istemezdim ama defteri hala bitirmediği için geri istedi, ben istemedim bir tanesi hariç hepsi bitmişti. bahramji maneesh'e ne demiştir acaba en son, yoksa bir arkadaşlığı ilerletmemiş midir bir dutch ile bir hindistan esintili iranlı? ne güzeldir farklılıktan açan güller, gelincikler, biz neden aksıyoruz sevgilim, neden yoruluyor yürürken bacaklarımız, neden dokunamıyorum kalbinin en ince teline_en hassas, oysa ben göğüs kafesime derinden bir çizik çekip sunmaya hazırım ruhunun seviyesinde bir yere; işte bunu istemezsin bilirim, biliyorum bir şekilde. hem söyledin hem daha çok çok şeyi söylemedin, ama söylemiyorsun, ben de söylemiyorum. sanki iki kralız satranç masası önünde, bir sonraki hamlesine tam karar veremeyen, ne yapsa ne dese ne sonuçlar doğuracağını kestiremeyen, özür dilerim senin yerine de konuştum, benim belki de ne sonuçlar doğuracağını bilemeyen, sen ise, sen sadece konuşmak istemiyorsun öylesine, benim her şeyi bu kadar paranoyaya sürükleyen.

!!!!!!!!!!!me time!

long time no see farkındayım güzellikler. en güzel benim çünkü en çok ben okuyorum hehe! balıklama atlayış yapalım. 

its been sOOooOOO not so lOOOONg since i found mei biggest love, lover, kuşçorbası sevgilim. iki ay filan oldu. 6'sında olacak. benim standartlarımda çok uzun bir süre ve bundan sonra talip olduğumuz eşy ömrümüzün geri kalanı. can u imagINE. mevo diyo ki "hedo seni zibidilikten kurtardık." çok doğru. doğru olduğunu hissettiğin insanı bulunca çok doğru ve olması gereken. bu sözleri yazmak beni korkutmuyor aa çok dersen büyüsü kaçar filan. bizim büyümüz başka. koca yapraklı bitki saksısında. 

denizimi çok seviyorum! ilk günden beri söylerim ki bunun üstünden iki ay değil 70 küsür hafta geçmiş. diyor ki bir çıngırtısında öyle keyfi geldiğinde, "allahla aram kötü zannettim ama dualarım yine sendin/bana küsmüş kızmış zannettim ama sen yine geldin" çünkü gittik bir kere birbirimizden en çok da o benden. 70 küsür hafta önce. sonra içimde bir yerlerde yeşertmişim onu, varmış hep pencere önü çiçei gibi. sula beni dedi uzun bir susuzluktan sonra, verdim bütün yaşam suyumu düşünmedim ki çiçeimmiş o hep benim. 

neyse,,,,,,,,,,,,,,,,,şimdi birlikten güç doğuruyoruz. hatay ankara seferleriyle. temmuzdan sonra o ankara ben hindistan, güzel zamanlama.........bari ben temmuzda gitsem o yokken. ağustos bize kalsa di mi.....yok.......................karmam armağanım lanetim ve kaderim biliyosun.

seferlerin kısa süreliliği küçük kalbimi mini çakallıklara alet edince yine suçlu benim. yanımda yokken yanımda, ben yine mutlu olmuyorum varlıkların çarpışmasına, burda suçlu aranmaz diyorsa da denizim, ben kendimi suçlarım doyuramadığım amigdalam için. 

hem sonra me time'ına saygısızdım, meditasyonu, kendi içine döndüğü, mutluluğu bulduğu başka bir form olarak nitelendirdiği zaman dilimi, benim de adına böyle demesem de me time'ım var elbet, ama bilemedim birkaç kere darladım, hep bu hasret kokan kısıtlı zamanlardan dolayı, bitsin istemediğim birkaç duyu organıyla kurduğumuz iletişim, ama artık daha hassasım, onu bırakıyorum kendi içine ben de gidiyorum en sevdiğim kendi içime. öyyyle de güzel böyyyyle degüzeliz.

bu yüzden me time fun time,,,,,,,artık.

--------------------defterlerimi taramaya başladım bunu toplu biçimde bir fotokopiciye yaptırmayı düşünüyordum önceden ama bu scanner appleri iyiymiş baya önyargılıydım safkoloz gibi. işte bikaç hedo ağacı blog özel:

...............belki devamı gelir................

in my place. bayat roll heyecanı

bu roll'un en pskedelik fotoğrafı bu oldu. yanık yeşiller ve dali. güzel

denizzimo irexumi with my gloves and nişanemiz yüzüğümüz

dobby stencilini kapatmış :ı ve güzeş burgreking virali

bu bina otobüsle geçerken hep dikkatimi çekiyodu. üstünde silinmiş efes pilsen reklamı var dikkatli bakılırsa görülebilri

aşti buraya bakarlar klasiği ama yine 50mm lensime güvenmediğim için çok uzağa gitmişim ve silik suluk anlaşılmaz pointless bir foto olmaya yüz tutmuş canım denizime rağmen

içimdeki gül cesetleri bile dirilir o zaman*

geveze biri olsam çıksam
birbiri ardına sıraladığım
düşünmeden sıraladığım cümlelerim olsa

o zaman dirilir içimdeki gül cesetleri bile
dirilir o zaman*


gelsem
huzur ninemin koltuğuna atıp kendimi
battaniyeden okyanuslar düşlediğim o soğuk kışa
uykumdan uyanıp da pencereden gördüğüm ağacın dalı
hala ordaydı
geçen gün bakmıştım
nasıl da büyülenmiştim o kadar karı düşürmeden tutmasına
incecik dal demiştim
incecik dal
uykudan uyanmıştım da
balkonda birikmiş karları tepsiye doldurup kardan bebek yaptığım o soğuk kışa
tepside eriyen bebeğe bakakaldığım o soğuk kışa
yemek yaparken ninem
bir daha öyle huzur kokmayacağını bilmezdim evin ya o kış
sonradan fark etmiştim her şeyin sonunu
en son dışarda oynadığım gün bunu hissetmiş miydim acaba

kardan bebeklere veda eder gibi veda ettiğim aşklarım oldu sonra
aşklarımı sahiplenişim oldu
öksüz bırakıldılar diye onları suçladım hep
insan kendini dünyanın merkezinde sanmasa ölür mü acaba dedim
o sıralar çok şey dedim

avucumu açık tutmayı sonradan öğrendim ya hep
gerçek sevginin asiliğini
asilliğini
hala öğreniyorum aslında
çoğu şeyi
bazı şeyleri

sonradandı
evrenin amacını tartışırken babamla
dengeler beni büyülemişti
her şeyin dengesi diye açıklardım
hiçbir şeyin dengesizliği gibi kelime oyunları yaparak
o beni hep dinlerdi
çok güzel dinlerdi
şimdiyse hatalı bir insan gözümde babam
insan bilerek mi hata yapar
sana çok mu yükleniyorum

sonradandı daha da sonradandı
bugündü belki
hayatta risk almalı demiştim kendime
gitmeli uzaklara ne olabilir ki en kötü diye düşünen insan grubuna girdim
en kötü koşarım yolumu bulmak için
cebecide koşmak içimden gelmiyor çünkü
en kötü çok uzaklara koşarım

ihtimallerini çoğaltmalı insan diyor annem
ve inanıyor ki mutlaka yaratmalı bir şeyler
her insan yani
içindeki boşluğu böyle doldurmaya uğraşmalıdır
neyle doldurayım anne dediğimde
ara bul der
arıyorum
buluyorum
ihtimallerimi çoğaltıyorum

hayatta bir yer edinmek ve bu yere ait olmak ne zor allahım diyorum
allahım lı cümleleri seviyorum bazen diyorum
sığınıyorum bazen hatta
yağmurdan sığınır gibi değil
yağmurda yürürken sığınıyorum sevgiye
sevdiğime
huzurlu evimize sığınıyorum
minnettarım diyorum

ben pek çok zamandır yalnızlığıma sığınmıyorum
kendimle geçireceğim zamanı youtube a armağan ediyorum
ya da al diyorum
al ruhumu
ver ruhunu
oyala içimdeki boşluğu
netflixle olan sömürümüzü kestim neyseki
sevr antlaşması
kendini sev falan değil kısaltması
vaktimi geri ver antlaşması
vaktimi geçirdiğime pişman olduğum bir şey olmasın hayatımda antlaşması
kaşlarımı almakla da imzalamalıyım aynısını
güzelleştim yanılsaması
kaşlarım
 çıkın istediğiniz gibi barış anlaşması
elimde ayna ama dünya da umrumda anlaşması

canlıları seviyorum
küçüklüğümden beri
kelebeği gözlerimle okşardım
şimdi bir öküzü de öyle yapmak istiyorum
ben senin bildiğin insanlardan hiç değilim demek istiyorum
ben seni yemek değil dost görüyorum demek istiyorum
 bu vejetaryen feminist esintilerimi ninem hissetmiyor diye üzülmekten vazgeçmeliyim
soluksuz anlattığım şeyler var farkındalık hakkında
üstten bakarak anlatıyorum böyle şeyleri
bunu değiştirmeliyim
hissetmiyor benim gibi
ben zaten ete düşkün değilim diyor
anlamasa da beni kırmaz ninem
kimseyi kırmaz
en çok çocuklarını torunlarını düşünür
bunu da eleştirmek için çok yaşlı diyorum kendime
öyle seviyorum onu

kakule ve birtakım şeyler

soundcloud'da ismet özel şiirlerine yapılan beatleri dinliyoruz
betül sufle yapıyor
mutfakta oturup bir şeyler yapıyor gibi yapıyoruz görevlerimiz olan
yazamıyorum bi türlü şu dergi yazısını
cümleleri birleştiremiyorum birine seslenerek yazarken
cümle kurmayı sevmem zaten yarım kalsın daha iyi
fORCE fEEDing is nOT lEGAL
edebi bir kişilik olamadım bari makale analizi yapayım dedim
edebi ebedi ihtiyar

içimden şu zalim şüpheyi kaldır ismet
şüpheler şüphesi
gammazlıyorlar seni

kivili yeşilçay yaptım bir de
üç bardak içtik kocaman
abartmayı severim bilirsin
senin hakkında tek satır yazmadığım doğru değil
daha ilk açık kalp mektubu türkiyenin
bu blogdan çıkmadı mı
daha söylenmeyen çok şey var
söylenene kıyasla

bu bir şşiir değil
sen de istemezsin şiir olmasını
o gülleri de kuruttuk çünkü
kapıya bıraktığımız

snein bana verdiğin bordo gül kurusu duruyor hala
teraryumumda kurumayan diğer bitkilerle

betül dedi ki buharda pişiyor bu sufleler
şuna bak
bayılır sufle yapmaya,

şimdi zorla ederlezi şarkısını açtırdı betül
seviyorum ben de gerçi ama başka şey dinliyordum
o yğzden zorla

kakuleye gittim geçen
tek kişilik masaya oturdum iki kişilikmiş gibi duran
köpeği sevdim
seni sevdim
seni sevdiğimi düşündüm köpeği severken
düzelt beni bütün kahvelere kakule mi koyuyorlar
soğuyunca ekşiyen kahveleri sevemem bir türlü
şeyma kesin çok sever evde kakuleli yapıyo kahveleri