nerede tuzak, sen orada varsın

 kimseden haberim yok. hem kimi kandırıcam ki, minicik-az-bir-zaman önce bildiklerimi şuan bilmiyorum açıkçası araştırmıyorum da kendimi bilmek bana fazla bile geliyor. fas portekizi dünya kupasından eliyor. insanlar birbirini yumruklayıp arrest ediyor. ben ilk defa öyle olması gerektiği için değil de kendim için ders çalışıyorum. gitmem lazım. sonrasını planlamadım. saklayacak değilim, anne seni özlüyorum. 

*

bana umut nedir senin için diye sordular, böyle kocaman-soyut-ele-avuca sığmayan soruları yanıtlayacak yaşa ne zaman geldim? bilmiyorum ki diyemedim. salladım ağzımın ucundan, kaleme sonra daktilodan ses kayıtlarına. emin olduğum tek şey kendimim ve nokia'nın içgüdüleri. beni iki patisinin arasına alıp parmaklarımı dişlemesi, minik-cam-dünya-küresi ile futbol oynarken saatin sabah beş, saatin nöbetten gelme saatim olması, saatlerce, dakikaları torbalayarak, yerde birbirimizle paslaşmamız. nokia'nın faslı hamidi kadar iyi top sürmesi, önüne ben çıksam bana çalım atacağı, emin olduklarım bunlar. 

multifaktöriyel nedenlerle, tutuyorlar beni. gidemiyorum, gelemiyorum sana. anne, sen en iyi rüzgar kovalayıcısın, sen en kötü çim adamsın. 

*

kum'un konserlerine çağırıyordu beni, tanıştırmak için filan, o zaman dinlemiyordum. şuan fangirl gibi kendimi davet mi ettirsem? lmao ve sonra da ö, p, r, s, ş, t.

kocaman iş

 sanki iyi eserler kocaman olurmuş gibi geliyor bana. kocaman özel yapım kanvas tuvallere ya da devasa heykellere ihtiyaç varmış gibi. yoo. değil. şehrin ortasına dikilmesine gerek yok işlerimin. ya da koca bi havuzu doldurmasına. bilmiyorum. öğrenirim. 

şiirlik bir kağıt

 aldığım arap sahte çıktı 

tütün de çok acı

çay kupkuru

almalıyım lipton yerine çaykuru 

kahveden haz etmekle etmemek arasında mekik dokuyarak

ve gözlerim yanarak ekrana bakıyorum

parmaklarım örümcek dansı 

bazı kavgalar özenle sarılır çarşaflar kadar olmasa da 

kalbimin 1 mayıslarını dağıtıyor kocaman bir kuğ

yara yara atıyor gagasını suya ve suyu

içmek için değil kafa atmak için 

akrobasi de ondan sorulur politika hilesi 

içeri alın kalbimi özenle kafa attım kendime

oddly human, purely soft

 

netlik didaktik robotik

 ben grilrede yaşıyorum 

endemik bitki türü değilim ama benim savanlığım gri

oysa geçen gün o çocujk

beni çok da tanımayan anlamayan ama gözlemleyen herkesi masanın sağ kenarından

bir tarafı sokağa dönük sanki yalnızlığını almış arkasına güvendiği tek şey 

grilerde yaşamanın  hrp recoverysi olur dedi

hep toparlamaya çalışırsın bir ileri bir geri 

hangi adımı atsan ne tam ne eksik 

ne fazla ne az 

öyle süzülmem ondan

martıların grisi yok denizimde

siyah kargalar beyaz martılardan yukarda uçuyor 

hepsinin derdi aynı kapmak simit parçasını oysa anca denize düşüp tuzla buz olunca mideye indirlen o simit gibi

refleks yani yazmak dolunduğunda defekasyon beynimin kıvrımları dolduğunda yazmak

oysa biliyorum netlik kazanıyor netlik didaktik robotik ama kazım kazım kazanıyor 

hangi yarışı gönlümün yarışı gri ülkelerde saklı 

******