kefirli kahve içmeme kimse karışamaz

 sessizlik çok sıkıcı değil, sen dinlemeyi bilmezsin.

beni asla arama Zaten Bulamazsın

--------taş var? 

köpek yok----

parmak uçlarımla pilav yedim. not i feel so much better. paramı geri ver british council. ive had enuf. 

 insan olmak çok garip bir gecede saçların dökülür bi gecede içinde bi canlı büyür

amerika ırak'ı bombaladığında daha küçüktüm taze ki hafızamda tüm onlar bir propoganda ya da olduğu gibi şeffafça,,,,,,,,

kuş sürüsü gördüğümüzde kuşların düğünü var derdi babam, inanırmış tüm çocuklar ben de inanırdım

amerikan askerleri ıraklı kadınlardan insan sandviçi yaptığında daha küçüktüm, silinmiyor o ekran aklımdan,,,,,,,,,,,,,,,,, sürekli oynuyor baştan sona

sonrasını hatırlamıyorum. çok savaş. freak show güzel olmalı. freak show olumlu bağlamlarda olmalı. 

televizyonlarda her yerdeydi bir sürü insan derisi, birbirine yerleşik, birbirine maruz bırakılmış,,,,,,,,,,,,,,,,, freak show bu muydu aslında?,,,,,,,,, yoksa?,,,,,,,,,,,,

hala korkuyorum muhtemelen her şeyden kesinlikle bazı şeylerden

gölge oyunu

 sanki artık görülecek bir şey kalmadı

görülecek her keyif görüldü

optik sinirler uyuştu 

alıştı

sürekli tatmin edilen haz verenin yitmesi gibi

vakit verilirse onarırlar kendini

ilk günkü gibi değil ama yeni bir doğuş yeniden yeni bir şeye doğuş gibi

 hiçbir doğuş ilk olana değil hep bi sonrakine 

oysa her ölüm aynı hiçsiz ve biçimsiz

hiçsiz değilim güzel hiçlerim var

hiç kafayı kırmadım desem yalan olur 

hiç bi anda büyülenmedim desem 

yine

yeniden doğuş için yeniden kaç kere ölmek gerekir 

ölümlerin sayısı vardır

sayı arttıkça ölüm de hiçleşir 

bir kaç uyku arasına sıkıştırılır acı

en çok uykudan uyanılan o ilk ana 

bazen hayatlar kesişir 

ruh kesişmesi

kesici şeyler geliyor aklıma

 jilet değil yokluk gibi soğuk şeyler

içimde taşıdığım bazı şeyler 

ruh taşınır oysa kesişmesi ışık gibi yansır

bir sonraki karanlığa ve sonraki ışığa kadar

yansıma budur aslında hiç bir ölüm doğumsuz değil

hiç bir ışık karanlıksız değil

birinin bişeyi olmak geliyor aklıma

en değil ama bir

şey

ne komik 

bi şey bu 

gölge oyunu

kukla yarışı 

dans saatleri ruhumun bu saatler

tuvalet aynasında

lafı dolandırdım amma

dans edip uyumalı

uyanmalı ışığa

Ur a piece of art in The junkyard of my Mind

garbage

and 

flowers

bomboş manifesto 1.0

izolasyon manifestoyu yazmama çok az kaldı. şimdilik, "here we go"; 

bomboş hayatlar yaşıyoruz. salla başını al ekmeğini-işten kaçmak için 5 gün çalıştığının hastanenin servisinde yat, yapmacıktan uzat expiryumunu, yat, yat, iş yapma, bir kuruş ödeme o yatak için. toplumun çoğunluğu böyle. sonra ben neden 8-5 duruyorum o minicik odada, havasız, birileri üşüyor diye 35 derece klimalı, içerde hava yok, birileri hasta diye bol bol öksürmeli, hava yok, pcr testi alıyorum kalkanım yok. ben neden bir kelime, bir ufak bilgi kırıntısı öğrenemeden duruyorum bu minicik odada tam 9 saat, nöbetim yoksa o da. 

bugün beklenmedik-kocaman-ateş saçan-bir bıkkınlık bombası düştü içime. nereden geldiği bilinmez-yolunu kaybetmiş-içime birikmiş-içimden önce içime sonra dışıma düşmüş. bunun sonucunda bikaç insanı yumruklamak zorunda kaldım. bazı yargılayıcı bakışları-bakıştan söze ve mimiğe geçen yargıları-sanane ulan zübük diyemediklerimi-aynen diyip içime attıklarımı; hayalimde üç tur tokatladım. 

bomboş yaşıyoruz, yaşamak o günü geçirmek değil, sıpsıkıcı ayak işlerinde al maaşını ye ekmeğini çok züğürt bi aktiviten de yoksa haftasonu akşama kadar yat, iki günde sıçsın yorgunluk uyku düzenine zorla oturttuğun her gün 6'da kalkıp. bomboş yaşıyoruz, günü geçirmek değil yaşamak. bilgidir yaşamak, araştırmak, merak etmek, danışabilmek saygı duymak istediğin üstüne, sorularına tatmin edici ve kolektif cevaplar alabilmek, dekan dedi diye telefonunu oynayarak dinlemek değil o kadar emek verip sana sunum yapan öğrenciyi. yazmak da rahatlatmıyor bi lokmacık artık, kaçmak istiyorum, yürüyüp durmadan gitmek istiyorum buradan, sabırsızım. lanet etmek ve akıl sağlığım 1 cc 1 cc kaybetmek istemiyorum. bomboş yaşıyoruz bilmeden, öğrenmeden, nerede var bu bilgi? her suçu başkasına atmaktan vazgeç hedo, sende gizli bu bilgi. otur, oku, öğren, çabala. ben yine iyi, biz yine de iyi, bazı insanların hayatı bak bütün hayatı yetmişe kadar, hadi elli olsun, böyle bomboş, bommmmboş geçiyor, izliyorum. düşünüyorum onu ne tatmin ediyor? beni etmeyenlerle aynıdır tatmini, beni tatmin edene neden koşamıyorum? çünkü çok yoruluyorum. bomboş oturmaktan orada oturtmalarından beni çok yoruluyorum. bıkkınlık boğazımda daralmış bir sfinkter gibi, sıkıyor, ağzımdan çok bunaldım çıkıyor. kimseye sanane diyemiyorum. bütün gün yaptığım tek şey sonda çekmek ona eşlik eden leş gibi yaşlı kokusu ve idrar bezine sızmış kesif sidik kokusu. çekiyorum kayış gibi elime geliyor, ucundan bi kaç damla damlıyor, burnumdan o koku dakikalarca gitmiyor, açsam başım dönüyor. hava teyze seni özleyeceğim diyor, ben bi daha gelme iyi ol diyorum. onun suçu yok ki yaşlılar hep kokuyor. ölüm gibi kokuyor, bomboş bi hayat gibi kokuyor.