rage at the h**d + üstüme vazife olmayan bir şeylerle birlikte

 çok sinirli olduğum durumlarda kendimi istediğim kadar iyi ifade edemiyorum, en büyük zayıflıklarımdan biri bu. çok bağırıyorum, ağlayasım geliyor (ve çoğu zaman ağlıyorum), kelimeleri doğru birleştiremiyorum ve bir cümle form edemiyorum. çok sinirli olduğum durumlar genelde çok haklı olduğum durumlar oluyor. yoksa durduk yere sinirlenen biri değilim (menstürel siklusumu tenzih edersek). 

i-

tekrarlıyorum. insanlar iletişim kurmamalı. herhangi iki insan arasında bir etkileşim olmamalı, konuşmaya gelmeden göz teması, beden dili bunlardan bahsediyorum. nothing. no-damn-thing olmalı. herkes kendi başına dünyanın ona sunduğu maceralı meraklarla baş etmeliydi, hiçbi ortak noktada buluşulmadan-yolların hiçbiri çakışılmadan-kimsenin eli kimsenin tenine temas etmeden:::::::::,,,,,,,:::::::hala yapabiliriz bunu**gerektiğinden çok çok daha fazla insan var***üremeyip-konuşmayıp-tanışmayıp-yaşayabiliriz. temas bağımlılığı tamamen insan icadı bir şey......%%%%%%senle kol kola yürümek isterdim bu nasıl oluyor%%%%zaten deneseniz de baby maymunlarda denersiniz ay temas etmeyince beyninin hangi gyrusu gelişmeyecek acaba diye,,,,,, gerçek bilim ve gerçek biliminsanı kendini bilime feda edendir, kendini derken tam olarak kendi bedenini, beynini ve uzuvlarını,,,, yer mi yemez, çakma bilim şehitleri sizi. mezarınıza asit işesinler. 

 x- bozuk somon yedim ama bozuk olduğunu nereden bilebiliriz ki, nereden emin olabiliriz, belki hep böyle bi somondu o. hep daha ekşi ve daha şaaşalıydı, belki mutanttı ve böyle tad vermek istiyordu. tatsınlar ve onu yemesinler istiyordu ama bilemedi, hedo onun tadını sevdi. hala yerim ama midem biraz funni. emedur ve rennie çiğnemem lazım acilen. 

rahatsızım kendimden, utanıyorum yapmadıklarımdan, aklım yapabileceklerimde, yapamadıklarım kabusumu kovalıyor, ayaklarım kanıyor rüyada, delik deşik, aynı yerden gerçekte kesildiği ama büyümüş kat be kat, yerle yeksan yerle kıpkırmızı pancar gibi şalgam gibi aşk gibi ruj gibi. ruh gibi değil çünkü ruh şeffaf bi pembe, çünkü insan toprak ve serpme, çünkü hedo lütfen böyle ötme, ötüyor işte. durduracak değilim kendimi, tekrar ediyorum. i cant form even a simple sentence tekrar ediyorum. her şey bunaltıyor ve nefes darlığım artıyor tekrar ediyorum. kuru toz inhaler mi ölçülü doz inhaler mi tercih ederdim bilmiyorum. astım hastası olacak mıyım bilmiyorum. içime doğan tek hastalık meme se-a, tekrar ediyorum yerinizden ayrılmayın show bitmek üzere, sahne sonu alkışını kaçırmayın, on kere-onbeş kere eğileyim öne, başım dimdik dururken, nasıl oluyor bu küvet ovalayışlar-ne kadar temizlesem de işlemiş içine amonyaklar vursunlar yüzüne.

her şeyi siz bu kadar zorlaştırdınız ben gördüm. oradaydım, izledim gizlice, sessizce, yorum yapmadan, her şey çok karıştı, burda ve bütün dünyada, hemen inandınız sesinizi duyduklarına ve dayanıştıklarına sizinle, herkes çıkarcıydı ama herkes tacizci. herkes değil ama herkes diye genelleyecek kadar çok kişi. benim kafam almaz rave filan kaldırmaz yani, hiç bilmem öyle şeyleri zaten baştan başa farklı hayatlarımız, ben sizi izliyorum sadece. şaşırıyorum sürekli, bazı sahnelerde midem bulanıyor bile, çok zorlarsam. ve siz zorlarsanız çok,,,,,,, bilmiyorum zor buradan bakınca, içinde olmak çok daha zordur eminim. kimse kimseyle iletişim kurmamalı işte. hep diyorum (3. kere)))))))))............ zor.

bazı konu bAşlıkları, so long so gone

hata yapabileceğim tek resim kendi yüzüm

hastaların epikrizlerini eve getiriyorum sapık gibi

skeçe sadece 3 dk ayırıyorum

kindly inspired? pardon canım o kindly copy pasted olmasın????

insanlar yüzüme baktığında çok fazla bir şey görmüyor gibi hissediyorum ama düşündüğümden çok daha çoook daha fazlasını görüyor

ya gözümün arkasından kafamın dibini görürlersE?

ben gibi ama ben değil

bendeyim müşterek ve hayat çok güzel. artık acılı değil. sadece biraz içi boş duyguların, unutuluyor alışılan duyguların nasıl şeyler olduğu bir zaman, bir zaman önce nasıl olduğu unutuluyor.

çok yavaş geliyor acılı değil acıtacak kadar jilet değil. künt ve kült. kült çünkü çoktan bilmişsin olacağı, pek aynı motif, balaclava kafamolsun. gözlerimi de sakınıyorum, işte yollar o belki bikaç ayna yansıması, çok güzel kırar dur diyemezsin ama çok güzel hayat )-( şuan ve istediğim sürece. sessizleştim içime bağırıp, sana bağırsam işe yaramıyor. sana bağırmasam coşkumu anlamazsın. sana ne yapsam sen buna yaramazsın. 

yanına kalıyor dedim ya o işte hep, benim yanıma kalanla senin yanına kalan ölçüşemez, ben hep dümdüz ilerledim yolumda senin sapmalarına da göğüs gererek, dostluk böyle değilmiş, dostluk sana iki beden büyük gelmiş. 

içimi dışımı betimlesem ne olur sen buna gelemezsin. ya dursam yine dümdüz hakeder misin?

geçti bitti. bitttttii vallahi. içim bomboş sana karşı. uzaktan baktım hayatına, ben zaten iki beden büyük gelmişim sana.

işte bu kadar yücelik duygusuyla yazıyorum bunu. sen bunu akıl edip okuyamazsın. okusan da haketmezsin üzülmeyi. çünkü ben üzülemiyorum bile coşkuyla.

%16

 kolunu kırmak ortaokulda havalıydı her havalı deyişimde babam bıyık altından güler işin gücün hava der "hedo bu gömlekle bu kravat olur mu" "aa evet çok havalı" "tihehee havalı.. len hedo işin gücün hava şu hayatta..." ben su içer gibi havalı kelimesini kullanırım şimdi ise aklımda iki üç şey var çamur yuğurmak çünkü bu eylemi özledim deliler gibi ve üç gündür yapacağım ama yapmıyorum mukavva maskeler bekliyor clayden maskesini. sonrası aklım almaz hala renk teorisini hadi onu bırak hepimiz aa bunu görüyoruz o zaman bunu bir ad verelim diip görünen aynı şeye aynı lafla seslenmeseydik olmazdı renk, o zaman ne gerke vardı rnege? sonra aklımdan hiç çıkmaz geri dönüştürülebilir atıklar....inanamıyorum ıslak mendilin dönüştürülmediğine. yazıklar olsun teknolojinize bi de pankartlar yapmışlar dönüştürülemeyen atıklar diye pizza kutusundan ala karton mu var kağıt mı yazıklar olsun hepinizin ebesine 

aklıdman çıkmaz üç beş tane saçma şiir ben devrimci değilim ki ülkücü hiç değil babalarımızın olduğu şeyler olamayız ki ben hedoyum babalar babalarda kaldı onların kavgası bile kayganlaştı herkes kendi ekmeğinde emekçiler hep aç kaldı aklımdan çıkmaz çöplerin içinde altın madeni bulunmuşçasına karışmış geri dönüştürülebilir atıklar dönüşürken sadece %16'si dünyada ve çeyrek çöpü iki başına çıkarırken çinle hindistan

şimdi yazmak çok zor ama düşünmek daha ızdıraplı koskocaman maşrapanın içinde vişne şerbeti ve çok kanıyorum şarıl şarıl ellerim birbirine dolaşıyor gözümün önüne geliyor teratomalar içinde çocuklar

çok kanamak ve benimsemek o kanı ki vücudunu terkederken koparmak bir yerden cız eden

çok kanamak ve etraftaki her şeye kerkinen köpekler gibi düşüncelerine sımsıkı tutunmak, bir yere kaçamazsın seni sevgimden öldüreceğim. bir yere kaçma her yer bana çıkar yaşasın en umutsuz grandiyositelerim. bir yere kaçma aşağı bakarsan bizi yakalarlar

orda vardı gördün. oradaydın gördün. ayan beyan. apaçık gördün. ordaydın ve gördün. pekiştirdin gördüğünü. durdun düşündün. seni çok seviyorum. seni çok. en çok seni çok. oradaydın gördün. durup düşündün. düştün kalktın. en çok sen vardın. seni çok seviyorum. çünkü en çok sen gördün.git. git artık. oradaydın düşündün. hava geç oldu. saat aydınlık.en çok sen.hadi git.

tüylerim dikeliyor gelince aklıma rÛya

                     anlattıkça büyür dertler küçülmesi filan yalan. napim şişiyorum şarıl şarıl ağlıyorum. 3 dk sürüyo ağlamaya başlamam. anlatma başkasına diyo napim şişiyorum

abartılı ve aşırı olmayı severim ruhen-manen-fiziken-ama-içimden ta en içten. kimse sıradanlığın önünde sıraya girmez alıcısı yoktur onun. kırık kolumla kırık kolumu çizerim iflah olmaz bi romantiğim ama içimmden ya içimmden. sağımı solumu bilmem çok da lazım değil ayları ve alfabeyi sayamam çok da lazım değildir. squid game'i beğendim nefret ediciler nefret eder çok da matah değiller.

-*-**-*-*-*--*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

bazen hatalar peşi sıra gelir ayrılma anksiyetesi çocuklarda görülür ama benim ebolarda (ebo short for ebeveyn) var. sağolsunlar hiç ayrılmadık ya bu yaşa kadar. sonra iyisini bilse de o talihsiz anksiyete yüzünden ortasından şatırdatıverir aldığımız kararları. nolcak senin çoluk çocuk diye sorar kısmet derim mukadderat derim allah'ın bir planı vardır bizim için baboli derim. baboli demem kızar çünkü. bi kere ablam babuş dedi diye çok kızmıştı. ablam incek'ten yenimahalle'ye taşındı diye karalar bağlamıştı. minik kalbi beni ingiltere'ye yollayamıyor. patolojikse pato. romantikse dibine kadar. napim şişiyorum. bir resmi elimle ovuşturuyorum. herkes ve her şey dağılıyor haşlanmış fasulye gibi. hiç sevmem dağılınca fasulye. ismi kuru olan bir şeyin suyun içinde ne işi?-?

anlatma diyor duramıyorum sütten kesilir diyor sen neden bu kadar paranoidsin diyorum. sen neden bu kadar haşlıyorsun fasulyeyi 3 saat. ulan ya 3 saate ben havzaya sürerim. havza bana gelir ya da minik keltoş çocuğu da getirir. hayta haylaz hamarat çocuk. haham çocuk. hahahahayyyt çocuk. heybeliada deniz hastanesi adam. çocuk ama ne çocuk, sarı. ne çocuk heh sülalede yok sarı. rüyam aklıma geliyor kocamansarı arılar ve kollarımdaki üzüm tanesine benzer arı sokmaları. dokunmatik hem de ortasına bastırınca slide şeklinde kaydırmalı hepsi morarıyor. üstünden sanki bi perde çıkıyor. o ilk çok ses çıkaran arıyı boruyla vurduk diye oldu. ailesini ve çetesini çağırdı. latin arılarla aşık atılmaz latin çingenelere aşık olunmaz. tripofobim azdı. aman sanki çok azdı ya iyice azdı.