necmi zeka ve dikmen sakinleri ve eriyen cikolata antep fıstıklı

 bugün yolda yürürken yazacaklarım vardı daha doğrusu yazma hissi. 

heveslenme dedim kendime 

nasıl olsa geçer gider kaleme kağıda kavuşmadan

hep böyle olmuştur yani çoğunlukla 

şimdi bir elimde erimiş çikolata (klavyeyi kullanırken masaya koydum masa da eriyor artık sanki)

bir elimde hedomun bana benimle tanıştırmak için hem de hiç tanımadığım bir şairi, aldığı kitap

romaya varış 

ismi kitabın 

hiç tanımadığımız o şairin

artık tanıdığımız

hayır kelime oyunu yapmak değil amacım

lütfen benimle tanışınız bay necmi zeka 

söylesenize, çok dalga geçmişler miydi soyisminizle ilkokulda

o yüzden mi içinize kapanıp da şair oluverdiniz?

şair oluverilmez zamanla kapana kapana mı olunur 

yoksa bir cümleye mi bakar 

bir cümle 

ve devamı gelir

ama o cümle belki 30 yıl birikir 

aynı picassonun saniyeler süren resmi gibi 

itiraz ederse okur, picassoya itiraz eden o adam gibi

picasso (yani bizim zeki şair) diyebilir saniyeler aldığına bakmayın, yıllar sürdü aslında diye.

lafı masaya yapıştırır o çifte okey taşını yapıştırır gibi

şairler okey oynamasa sanki daha iyi

çikolatadan bir ısırık daha

parmaklarım da eriyor artık sanki

dondurmayı en hızlı ben yerim

ağzım üşümez benim

ağzımın battaniyeleri var

dikmen vadisinde 3 meczup var

çevre site sakinleri

call 911 

biraz serseriler birinin takunyası var

tak tak tuk tak

oturalım der ama yerler diken götüm acır

yürüyelim o zaman tik tak tuk tak

inşaat malzemelerine bayılıyorum

 çoköfkeliyim uzun zamandır öfkemi içselleştiriyorum öfkem bi parçam haline geliyor. elinden tutup karşı karşıya geçiriyorum öfkemi. artık çok normal ve sıradan sanki benden dışarı çıkmış küçük bir bebek gibi. kafasına vuruyorum ki bebek olarak kalsın şımarıp kocaman olmasın ama çıkıyor minicik bir saniyede benden dışarı-elimi de bırakıyor kendi kendine geçmeye çalışıyor kornalar çalıyor insanlar pencereden başlarını çıkarıyor. öfkeme öfkeleniyorlar ama bitmiyor asla hiçbir şey burada bitmiyor doluyor taşacak yeri yok genişletiyor inceltiyor içinde biriktiği zarı. dahası artık daha sık karşıya geçmek istiyor hesapsız kitapsız selamsız sabahsız aa sabahsız değil çok da çünkü bazı sabahlar ilk gerçekleşen şey öfkemin kendi kendine karşıya geçmesi haberim bile yok kalkmış gitmiş kendi almış kararları

birkaç gün geçsin kendime geleceğim

kafa huzuru olmayacak inanmıyorum ve kimseye ilgi duymuyorum kimse kendim kadar ilgimi çekmiyor bahçe fıskiyelerinin ucundan geçiyorum sadece perfect amount of serinlik için. çorap giymemek için topuklu terlik giyorum sürekli mayışıp uyuyakalıyorum bazı günler 20 saat uyuyorum hesapsız kitapsız içimdeki gerginlik dolu bağlantıları bi köşeye kenara iteleyip duruyorum ilk defa bu kadar gerginken hiç harekete geçmiyorum ordan burdan çaldığım şeyleri yontup heykel yapıyorum elime yapışıp günlerce geçmeyen akrilik mastikle sıvıyorum her şeyi ama her şeyi elime geçen ellerimi de bu yüzden çünkü en güzel ben tutuyorum ellerimi kimsenin tutmasına izin vermiyorum annemden başka onu da arabada yanıma oturduysa ve eğer ona yaptığım listeyi dinlerken keyiflenip bağıra bağıra söylüyorsak tutuyorum. onu çok seviyorum ve ona yaptığım her kötü şey için köpek gibi pişman olacağım günleri düşünüp kepkederle doluyorum ama her gün en az iki kere üzüyorum onu çünkü çoktan o da beni üzmüş ve bunaltmış oluyor sonra saatlerce neden böyle oluyor diye düşünüyorum. işte öfkem böyle güç buldu kendine beceremediğim ve tahammül edemediğim sosyal bağlantılar yüzünden. yeni insanlarla tanışmaktan korkuyorum ve sakınıyorum. yeni olan kimseyi görmek ve iletişim kurmak istemiyorum. internettekiler internette kalsın ve beni gerçeklikte algılamasın istiyorum. internette yaşamak çoğu zaman hoşuma gidiyor bazen ondan da aşırı korkuyorum. dört beş bölüm community izleyerek uykuya dalıyorum yarım saat sonra uyanıp uyurken kaçırdığım bir buçuk bölümü geri sarıp kapatıyorum ordan devam etmesin diye arada sırada aklıma insanlar geliyor doğum günü hediyelerini düşünmeye hep bir ay önceden başlıyorum eğer daha uğraştırıcıysa bir yıl bile üzerinde çalıştığım oluyor sanki bu onları aşırı mutlu edecek ve ben de onları aşırı mutlu etmeliyim gibi hissediyorum bi an önce vermek istiyorum ama düşündüğüm gibi tepkiler vermiyorlar

bitkimi güneşte yaktım odamda minicik uçan böcekler var eğer kurtulamasam istila diyeceğim o kadar şarköyde bir yaz yusufçuk istilası olmuştu annemle babam akşam denizi yaparken biz sahilde bekliyorduk kafamıza çok yakın geçmişlerdi minik helikopterler gibi ses çıkarıyorlardı biz ufak bi çığlık atmıştık yanımızda katlanır sandalyede oturan çift korkmayın bir şey yapmazlar demişti sanki biz bilmiyorduk bir şey yapmayacaklarını bi yaz da yine şarköyde göç ettiklerini iddia ettikleri minik sinekler dolu gibi yağıyordu gökten aynı zamanlarda yağmurda vardı ve cadı füsun teyzenin üç tekerli pazar bisikletinin muşambasında bir sinek havuzu vardı konduklarındayağmur suyundan öldükleri için

tam on gün sonra silkeleneceğim

hiç düşünmezdim kafamın 5 yıl sonra karışacağını 1,5 yıl evde durmanın verdiği yetkiyle kariyerimi sorguluyorum daha hiç şekillenmemiş akışına bırakılmış dayatmalı bebek naive kariyerimi yok ki öyle bi şey daha. klip başına 1500 lirayla mı yaşasam artık kaç klip ister ki beni iyi yere mi kapak attım acaba sadece 800 liralık intörn maaşımın vereceği sentetik özgürlükle babamdan para almadan yaşayabileceğimi göstermek istiyorum kendilerine. söylediğimde sen? pyahahah 800 lirayla? geçiniceksin puhahaha? dedi ve evet görürürüz dedim +200 lira yemek paramdan haberi yok anlaşılan. hahahah. masrafsız ve konutlu biriyim seneye tayin mayin atama uzmanlık zorunlu perifer ne olursa herhangi bir nedenle evden çıktığımda odamı bozmak istemiyorum ama bi yandan da eşyalarımın biri bile olmadan yaşayamam böylece sırtımda taşıyacağım gibi hepsini hadi belki oyuncu sandalyem hariç o çok çirkin çünkü ve yarısı yanmış baza parçası hariç o da hantal biraz

elim yoruldu tuşları tuşlamaktan

the saddest love song

i've been lost

for sometime now

ducktape for Ur broken heart

diet c0ke for my dead bones

dunt see me trying

dunt catch fire

open up Ur windows

floating clouds in my dead bones

mezcal and bugs

bugs and traps

i've been lost

since U left

film soup

mud begins to crack

bunny-eared-holy-molly-milk-monkey

call 1312

thank U for Ur service

done with Ur mattress

i never tried to find "the perfect person", i always tried to heal who is in my arms.

little projects floating in my mind so im making them (günce haziran)

 '''''''''''''''''''''''''''

*in august 2020, i collected some palm wood when i was in Bodrum. i doodled on some of them and save the rest for other creations, here we are i made a clay holder for one, and will paint on it. it already looks like a trophy. 

*two little gifts (clay objects prob.) for tunç brothers, will take them with me on my way to Istanbul for this video clip. 

*a found objects sculpture including: palm wood (again) + a white bird's wing (i can't tell the breed, it belongs most likely a white goose, found in our factories garden and there are gooses so,,, it makes sense.)  + clay (obvi air dry, because im cheap....)  + 

* doodles on that su küpü (dunno the name in english) -------inspired by melih çebi <3 ----------------must find a theme,,,,,,,,,,,,,

*try to paint on that mdf boards,,,,,,,,,,,, i should.  i dunno why i talk like yoda, hehe......

*elmaslar ışığı olur gecemin. 

dassit for now. thanku.

sırra hadım etti((((((((((((((((((((((tostiş))))))))))))))))))))))))))))

 yorma kendini yorma bak işe yaramaz hiçbi şey görür göz söylemez kimseye içine dolar,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,------------------hiçbi şiy görür göz içine susar ben çok susadım hep dehidrateyim

seni ne tetikler daha bilemedim,,,,,,,, her şey ve çok da spesifik şeyler,,,,,,,,,durduk-yere-ama sen hep alınırsın

herkesin sırrı var hem de ooooohooo

korkma yani, benim? benimhele çok var. bende başkasının sırrı da var napim ki onla atarım bi kenara küflenir bebek pilea yaprağı gibi. erkinize de soxam şamanınıza da. fotoları yakınca noldu,,,,, erdin mi kutsala, neden kinliyim size, nerede benim zen doknuşularım????????????benim için sadece pırlanta mı yoksa, hiç olmayan ve asla istenmeyen

hep çatlamış ilkokulda ayak masada çamur

çatlak çamur hep sır bunlar

sırrıma ortak

derdime kereste

yakyaaakkkkk

çıra kadar değilsin o çok güzel yanar, sen biraz ıslak tahta gibisin.

en güzel ben sana yanar, tütmeden dumanı, çıkmadan is kokusu

ben hep yanar kilo kilo

sen geldin, diyebilecek miyim kim o deyince, 

sen gelsin artık benden ben kalmasın, 

dilsiz dudaksız

elsiz ayaksız

sen geldin

açsana kapıyı

bitmiyo bitmiyo bezlemiyorum altımı değiştirmiyorum pranganı intihardan süslerle kaplı sen hala iskenderunda erbaş o hala pavyon üstü evde paşa. kaşlarımdaki priti silmeyi unuttum drag queen değilim ama çok yakın