kupkuru

seni okuyacağım füruğ bu gece de----------- seni. başka çok ,,,gece,,,,, gibi bu gecede ----------seni, sanki bi tek sen anlatırsın beni kendinin içinde, sanki en çok sana benzer benim hüzünlü kevaşem, belki en çok biz kovulduk cennetten, sanki sadece ikimiz kovulduk anayurdumuzdan. sanki en günahkar biziz, yıkanamadık ve öylece kaldık miski amberiyle bu günahların. sanki en kötü ve en göze almış biziz. vallahi, vallahi, vallahi kahraman olmak için yapmadım füruğ. sadece bi gün çok mutlu olmuştum özlemiyle besledim diğer günleri. sen ne yaptın, kurtuldun. ben kurtulamıyorum füruğ. konuştun mu tanrınla? ne dedi sana, bana ne der ya? ne zaman geleyim?

ben kendimle koşamıyorum füruğ, geride kalıyorum ve ele veriyorum kendimi. kocaman pis elli pis deve dişli pis devlere. kendi ellerimle ele veriyorum, ellerimden kayarak kendimin. yaka paça hep gerisinde kalıyorum ben hala çamaşır yıkamayı bilmiyorum. sanki saçlarım hiç kurumamıştı öyle. sanki ilk defa kurudu benim saçlarım, düşmüş aynalardan dizlerine. ah çok kırık pırık ah çok mahvolmuş aynalar, hepsini yapıştırırdım çift taraflı bantla ah sen isteseydin benden füruğ. o da isteseydi benden o ve ben isteseydik yani birlikte. sanki başka havlu yoktu böyle saçlarımı kurutan. yine mutsuzdum saçlarım çok güzel kururken. sadece bi kere mutlu olmuştum ama ondan da kaçtım kaçtım çok uzaklaştım. hep içine büzülür sümüklü böceklerim, ellerim hep içime doğru açar çiçekleri. hep içime hepten daha çok dışıma ağlarım ve tuz dökerler göz kapaklarıma, o pis elli pis cüce devler. 

------------------gönlüm çölde.

----------------gönlüm çöpçöl.

senin martıların simit yerken

-----------ben hep aynı saatte. 

-------------------------ben hep. 

gönlü çölü kupkuru bir martı

kimse hayal kurarak sokaklarda dolaşmayınca şehir daralıyor

işte o zaman daha çok anlatası geliyor insanıın

cümleler kaldırımlardan uzay boşluğuna kadar sahipsiz akıyor

çarparsa bir martıya çarpıyor ama o da aldırış etmez

yani edemez

daha doğrusu bir martı bugün simit yemek istemiyorum diyemez

bugün vapurla karşıya geçeceğim de demez 

neden bazı cümleleri komik bulduğumu anlamaya çalışıyorum

bazı sokaklar da komik 

bazıları korkunç 

anlatılan yüklü değilse bir martının kanadında kolaylıkla barınabilir yani

oysa ki ben bir karabatak gibi suya dalıp kaybolan cümleleri hızla yüzdürüp dışarı çıkarmayı severim

belki yazar olsam bilge karasu gibi oyun dolu cümlelerim

didem madak gibi hüzünlü muzip kelimelerim olurdu

''bir karabatak daldı suya, bir süredir de kayıp. dünyayı yutmuş olarak çıksa da ortaya, ölüm pek iri bir sözcük değil bayım''

yoksun luk ve kapat gözle rini

 keşke seninle sonsuza kadar kalabilsem

çok güzel bir şey hissetmek

hissedebileceğim en mutlu hal

sonraki günlerdeki yoksunluk hali

dayanılır şey değil kendimden sıkılıyorum sensiz 

ve biliyorum ki zamanla eski halime döneceğim

kendimi senden uzak tutarak çünkü başka seçenek yok

sana gel diyemem sen gelmedikçe

 uzaklaşıp senin gelmeni beklemek kendime haksızlık 

biliyorum

ama yine de değiyor buna

dediğim gibi tarif edemeyeceğim mutluluk bu

bunu takip eden görüşmemiz böyle ruhsuz ve diken üstünde

en azından benim için

odağım onun keyif alması

odağım bana değer vermesi için onu etkilemek

ne kadar da bencilce ne kadar yapay

bu yüzden bi kere daha kafamı sikiyim

saat 9 olunca eve yollandığın kaçıncı egede aklın başına gelir 

aklın başına gelir mi sevgili alara

bu sefer ipler biraz da benim elimde

çünkü artık pek de umudum yok

umut yoksa ipler biraz da sendedir

yeni hikayelerde aynı hislerle bulmak istemiyorum kendimi

bir adım sonrasını düşünmeden ayağımın kumları kavrayışı gibi sahilde

dalganın ayağımı yalayışı gibi 

sadece o anı yaşamak 

dalganın çekileceğini bile bile gelişini izlemek

gidişlerin gelişleri

aniden gelen üst kat sesleri korkutuyor beni 

kalbim hızlanıyor

yine de ses çıkarmıyorum 

neden 

nasıl ses çıkarılır ve ne zaman

yeter 

ve bugün üstümdeki çok yeni 

koku

kendime 100 kere hatırlatmam gerekse de 

hatırlatmalıyım

SADECE AYAĞINI BAS

KALDIRINCA NE OLACAĞINI

DALGANIN GİDİŞİNİ

KUMDAKİ İZİNİ

ÇAKIL TAŞLARINI

DÜŞÜNME

KAPAT GÖZLERİNİ

DAHASI YOK

yukardan gelen ses sabah akşam tekrarlansa da dahası yok

kalbin hızlansa da dahası yok

daha bir roman adı olabilir ancak

acının ve kahrın anlatıldığı romanlara benzetme hayatını

çünkü dahası yok

dahası varsa yazılandır

okunandır

ufukta gözükmez gelecek

yoruldun 

artık sen de biraz gözlerini kapat

izlenmek için değil

izlememek için

geçmişin sahnelerini sindirdiğin o açlık hali 

o halinin dinginliğine bırak kendini

kumdaki ayak izine bırak kendini

ayak atacağı adımı bilir 

ne zaman atacağını da

sen ayak değilsin 

sen saat değilsin

ne de zamanda yolculuk makinası

sen artık sadece biraz kapat gözlerini

çok korkuyorum

vahşi gibi mızraklara koştun

sonra döndün hep dört ayak üstünde

Nerede bu aşkın meyvesiyle çeri çöpü?

aşk nerede ya bu koskoca çöplüğün içinde?

ay yok......yok uzak dur oradan

orası kurtların ve kurtçukların dansı

sürekli saat yönünün tersinde

ben hep gülerim

durduğum yerde

çok pişmanım sandıkların için

yastıkları üst üste koyduğum için

dümdüz ve tertemiz

içinden sıvılar taşan

sen hep aynı saatte seslenirsin adımla

hedo,,,,hedo,,,,

hemen uyanırım 

bazen gelmeni uyanık beklerim

çünkü hep aynı saatte seslenirsin

değişse bile akrebin kıçı

her zaman çok gurur duyarsın benimle, 

benim ile ve ben de senin yanlışlarınla rahatlatırım kendimi

bazen hep karpuzun çekirdeklerini yersin

bazen hep kırmızı giyersin

nerede bu aşk filan

nerede senin 30 yılını çalan?

kaçmak için çok geç ve erken

benim için erken

senin için çok, çok, oldukça, geç ve

ve güzel artık ayak izlerin

ben o kadınım 6-3-21

ben o kadınım. 

ben bütün kadınlarım. 

öldürülen değil, sadece beş dakikada daha yaşamak istemiş o bütün kadınlarım. 

kendime gelemiyorum. kendime. gelemiyorum. 

bi noktadan sonra kendime gelmek istemiyorum. 

o kadar sıktım ki gözkapaklarımı benek benek kırmızı,

yüzümü tırlamadığım için burnumun üstü kanamış. 

ben artık kendimden geçmek istiyorum onlara ulaşabilmek için.

bu noktada, kelimelerin ve sinirlenişlerin bir karşılığı yok. artık bunu anlatacak hiçbir ifade yok. 

görse biri beni çıldırmışça ağlarken ne derim diye düşündüm? açıp o videoyu izletirim, anlarlar mı? aman bu kadar üzülme, kendini hırpalama demezler mi? 

ben kendime gelemedim ve kendime gelmek istemiyorum. çünkü utanırım onlar yerde tekmelenirken gülmekten, 5 yaşındaki çocuğun annesinin üzerinden baba dediği o pisliği almaya çalışmasını gördüğümde babama sarılmaktan utanırım. 

ben o kadınım. ben bilmediğim o yüzlerce kadınım. yüzlerce? milyonlarca ağlayan kadınım. 

parmağımı şıklattım ve her kadın dünya üzerindeki her kadın bir güvenlik kalkanı giyindi, dövüş sanatlarında ustalıklı oldu birhanla aslının bahsettiği gibi, ve yine bahsettikleri gibi zıvanadan çıktı! 

bu empati değil, bu acısını hissetmek bilmediğim her kadının. bildiklerim için bile, ne yaptım onları kurtarmak için? ne geldi elimden ve avaz avaz bağırmama rağmen nasıl sustum bu kadar zaman?

ben o kadınım. 

ben o kadınım. daha fazlasını yapmam lazım. nasıl, bir şekilde. 

söz veriyorum.