d for dost

 aşırı fazla sorum vardı içimden tek tek saymaya çalıştığımda hep eksik kalan sorular oluyor, artık unuttum bazı soruları. her zaman sadece sorular vardı, can dostum dedi ki eğer sorsaydın çok tatmin olacaktın-ama olma-bırak gitsin-bunu başarmak zor dedi. artık ağırlığınca dertten ipekler geçirmiştik üstümüze, beni iyice o anlar gibiydi, aynı derdi giymediysek de anlardı beni, hep anladı-yargılamadan-şeffaf-dobra dobra, gerektiğinde uyardı-dinlemesem de dönüp dolaşıp ona anlattım yine dinledi ses çıkarmadan, 

birlikte ağladık bunları konuşurken arkada hatırlamadığım 70ler filan türkçe slowu vardı, o sever çünkü.

o kadar incedir ki ruhu, çok kırılır ama şakaya vurur eğer çok seviyorsa kırıldığı kişiyi.

onu gözümün önünde dururken geç buldum, çünkü dışardan bakınca ikimizin hiç ortak paydası yok aynı çoraptan çıkamayız gibiydi, içini açınca kendimizle birlikte, dostum oldu. her ince detayında yanımda oldu en sonuncu kalp kırıklığımın, yıllar sonra aklıma bu aşkım için hain oğlan geldiğinde "len şu lavuğu hatırlıyo musun" diye sorarsam en dandik yerinden komik bir anıyı tutup çıkarabilir. 

birlikte büyüdük çünkü birbirimizi sardık-onun dizleri kanıyordu birbirimizin orbitine girdiğimizde ben de dizlerimi kendi isteğimle kanatmak üzereydim, sardık kanattık sardık kanattık hiç aksatmadan, sözler verdik teselliler ettik, sonra tutup ucundan tepeden aşağı bıraktık dizimizi kanatan o hain sivri uçlu taşları.

taşlar gitti kavga bitti, eh, we still have each other, stronger than ever. 

 bir gün çok mutluydum hep o gün gelsin istedim bir gün çok mutluydum geçti gitti yine huysuzum

irriteyim, pişmaniye gibiyim, turşu gibiyim, bir gün çok mutluydum zihnimdeki kırıntısıyla dayandım

laçka laçka not good

bazı güçler bileklerden aşağı ki der ki bir dostum sende mantıcı bileği var, kalın,,,, kemikli biriyim 

bazı güçler baştan aşağı aşağılık, işte bu güçler en tepede, kokmaya başlar, bir torbaya doldurduğum deniz kestanelerinin kokusu gibi baştan kokmaya başlar

ki sen tek başına bir ülkenin başına gelmiş en kötü şeysin sistematik ve yanlıca-hileli ve kurnazca--git git lütfen. yoksa ölümünü beklediğim kişi sayısı ikiye çıkacak, kötülere bir şey olmaz ekolünden dolayı ölecekleri günü bekliyorum--babası 100e kadar yaşamış-ayy lütfen git artık. git git gelme.

huzurla yat ama benden uzakta

hiç gerek yok parmak uçlarından dirseğine kadar sevmeye

kutlanacak bir şeyim kalmadı sevgimiz de artık yok. 

sevgiden başka ne kutlanırdı senle, sen hala şubattasın, ben bir tur daha attım 12 parçalık. sen hala bazen bazı yerlerde kalansın, huzursuz da değil mutlu da değil. bir gün çok mutluydum sen hala ordan kaçaksın. senle değil-senlikle değil-fikrinle-yollarımız ve yapamadığımız laçka sanatlarla-odanın bir duvarında eşek resmi-nasıl da üşenmemiş minik markerlarla çizmiş-kiracısın 3 ayın kalmış-canlı bir performanstı benim için o duvar-sen hala aklımda net olansın bulanık gözlerle bile baksam-sen hala uçkurumun bebeğisin minicik-sonra nasıl kıyıp boyadın duvarı-çıkamam böyle depositodan keser dedin-çizmen boyaman ve silmen kendini benim için canlı performanstı-sahne sanatları ve mantıksız drama-sen kararsızdın ben ısrarcı-hadi şimdi sen açıkla-terapistin olamam ben senin dediklerini-artık olabilirsin aile değiliz-özel ilişki yok-artık her şey olabilirsin her şeyim olmaktan başka-lütfen git git git

2020 yaz=güncelleşmesi

sahilde meditasyon eyledim. ellerimde kristaller yerine deniz taşlarından iki tane rastgele

denizin ve ortamin enerjisini en iyi onlar sakladığı için

içinde içinde

derinlerde oyulmuş çok güzel ince narin sakince——-

şekillendir

kendini zihnini sahildeki çocuk sesini 

şekilden şekile

bedenler arası uçan minik casper

akışta ve anda duran minik hedocuklar

baloncuklar ve palete giren taşlar içinde

bir süre sonra cırlak çocuk sesleri

ritime uyuyor

babam oo bizim hedo gitmiş derken bulunduğum konumu unutuyorum. babamla aramda çok fazla mesafe var gibi hissediyorum. minik gülümsemeler

taşlar zaten ısınmış-daha da ısınıyor avcumda

ah biraz daha yere dökülmüş palmiye kavuğu bulsam

birkaç setlik resimler çıkarırım. 

MARKER PAD’e POSCA ile ÇİZilMİYOR. uçları bozuldu full depo yeni poscaların. sinirliyim ama mediteyiz hedocum sakin ol!!

takriben 15dk’da çıkıverdim yine andan...çok iyi çok. yazıklar olsun/////tebrikler!!

artık en sevdiğim ressam zeki müren-:

bodrumda müzeleştirilmiş evini ziyaret ettik, hiçbilmiyordum msgsü’de yüksek süsleme bölümünde okuduğunu. sahne kıyafetlerini kendi tasarlaması bu marifetinden geliyormuş. müze evde 50-60a yakın desen tablosu vardı orjinal isimlerinin yazdığı kağıtlarla. hepsinin hüzünlü-kalender-arabesque başlıkları var. tekrarlayan örüntülü şeyleri sevmem ama çok güzel çizimler vardı. artık en sevdiğim ressam zeki müren? hehehe fahri olarak. 

birkaç görsel ile şenlendirelim bakalım blogu:

sekizyılsonra----o hep istediğim şiirdeki yeşil saçlı bataklık kızı oldum. &&&&&&&& ama gözlerimde ibni sina bozukluğu yok hala.her gün denize girmekten----mavilerin yeşile akmasından-----6dan fazla ton olmasından----filtrenin suyu geçirmesinden---ve hayatın doğal sebeplerinden dolayı yeşil saçlı bataklık kızı oldum. bu durumu görselle şenlendiremem hatta konuşmamalıyım da muhtemelen hakkında. ama bilirsiniz kendimi durduracak değilim.

----BİR DİĞER SIKINTI: en yakın fotoğrafçı 27km'de. nasıl böyle bir hata yaptım bilmiyorum. yanımda iki makine ve baya zaman önce aldığım bayat kodak gold 200 var. gelirken yolda sürekli fotoğrafçı bulalım filan dedim ama tembellikten actual olarak bulmadık ve ilk sprocket denememi bayat filmle yapamam (hem kıyamadığım için hem double exposureda nasıl durur bilemediğim için büyük risk) asıl kerizlik: zamanında film depolamamak!! tabi çakal fujifilm baktı analog fotoculuk tekrar revaçta (special thanks to üsküdar eminönü (?????????) kızları :@) hemen zam yapalım. ulan öküzgözü herifler 10 lira zam nedir şakka-da-nak????????? bir zevkimiz vardı en ortasına tükürüldü. bir sprocket deneyimi için (18 foto*) 30(film)+35(banyo tarama) tl gerekiyor, en azından o da. çok yanlış zamanda düştüm lomo batağına. artık sadece süs olarak duracaksanırım ben parayı kırana kadar//

anıtsayaçta bu kadar kadın ismi yeter

sevincimiz-üzüntümüz iç içe geçmiştir bizim
kendi hayatında mutluyken ve her şey yolundayken bile
durduk yere-bir anda hiç tanımadığın bi kadın için üzülürsün
hiç tanımadığın bi kadın için gecelerce gözüne uyku girmez
her zaman hazırlıklıyızdır bu yüzden
mutluyken bile bir anda üzülmeye
her acıya her kötü habere çok hızlı adapte oluruz
sonra bağırırız avazımız çıktığı kadar
sonra gecelerce gözümüze girmez uyku

birhanın dilinde tüy bitti,
aslının dilinde tüy bitti,
benim ve senin dilinde de tüy bitti
değişen tek şey isimler
herbirinizin parmak uçlarında kanımız var
çünkü kanımız da gözyaşımız da birlikte akar bizim
hiç tanımadığımız kadınlar için.

Sayko ve Delik Rüyalar 8 /şu zamana kadar en sayko/

bir cuma günü okuduğum ilkokulun (şuanki yaşımdayım) kapısından dışarı çıkıyorum bahçede istiklal marşı okuyan çocuklar var onlar dağılıyor. çocukların yanında iki tane kurban var aslında derisi yüzülmüş gibi duruyor ama canlı, yürüyorlar. allah allah deyip devam ediyorum, okulun içinde beni sevmeyen kızlar var, okulun karşısında eski oturduğumuz ev var, okulun bahçesinden çıkıp eve doğru yürürken arkadan ses geliyor bakıyorum, pencereden bir kız dürbünle bakarak kameradan beni çekiyor, çaktırmadan, paparazi gibi. ona aldırış etmeden yürüyorum, karşımda siyah cübbe giymiş önünde altından sembolik desenler olan saçları simsiyah upuzun kafasında takke gibi bir şapka olan bir kadın var, ve uçuyor elini kolunu açmadan dümdüz havalanıyor yukarı doğru, biz şaşırıyoruz, zikzak hareketler yaparak füze gibi baya yukarı gezegenlere doğru gidiyor, o arada ben arkamı dönüp beni çeken kıza "hah asıl bunu çek bunu çek bu işte önemli olay ben de bir şey yok" falan diyorum.

şaşırıp geçtikten sonra yola devam ediyorum, ve yana dönüp bahçeye geri giriyorum, arkadaşımı da görüyorum okulun binasında pencerede duruyor, arkamda okul var ben yürüyorum yürüyorum ve bir anda perdeden bir siyasi harita üzerinde yürümeye başlıyorum, kocaman bir imgesel yer küre üstündeyim, gidiyorum gidiyorum ve dağ gibi olan yerler var yüksek yerler var oraya tırmanmaya çalışıyorum ama bi yandan da çok gerçek boyutuna ulaşıyor ve gidemiyorum oralara ayaklarım kayıyor böyle muşamba gibi bir şeyin üzerinde yürüyorum aslında. üzerinde ülkelerin yerlerin isimleri var, toros dağlarının oralardayım. gitmeye çalışıyorum bir türlü istediğim yerlere ulaşamıyorum. okulun bahçesine geri gitmek istiyorum aslında arkada okulun bahçesi duruyor ama önümde artificial şeyler var. artık yana ve yukarı gitmekten vazgeçip düz gideyim diyorum ve biraz gidebiliyorum yer çok kaygan ama gidiyor. sonra bu kocaman dünya küresinin üstünde, o kürenin yarısını kaplayacak kadar büyük bir Buddha heykeli var, mozaikten yapılmış. sürekli şekil değiştiriyor, inceliyor kalınlaşıyor ve bu arada çok hızlı bir şekilde dünya dönüyor, ben kendi içimde dönüyorum yere düşüyorum falan, ben bu arada şeyi anlıyorum tabi o okulu mokulu geç ben şuan transa geçmiş bir şekilde meditasyon yapıyorum, bunu rüyadaki benliğim anlıyor ama bir türlü bunun içinden çıkamıyorum. sonra diyorum ki "ben bir şey yiyordum, beyaz mentos gibi bir şey şeker yani.. tatlı bir şey bunu yemeyi bırakırsam belki durur bu şey" bu arada aşırı bir hızla dönüyoruz Buddha dönüyor ben dönüyorum, Buddhanın üzerinde farklı şekiller çıkıyor, hallüsinojenik almış gibi. Buddha büyüyor küçülüyor, Buddhaya da ulaşamıyorum olduğum yerdeyim Buddha dönüyor ben dönüyorum dünya dönüyor. böyle baya bir zaman boyu meditasyon yapıyorum. artık kendi vücudumu biraz hissedebiliyorum çünkü bu işin içinden çıkmaya çalışırken aşırı başım ağrıyor, zonkluyor artık diyorum "nolur bırak beni Buddha gideyim..." hani Buddhaya yalvarıyorum falan, ondan sonra şekeri hatırlıyorum, yarısı kalmış uzun bir kamış şeker gibi bir şey, çiğnemeyi bırakırsam ya da tükürürsem ağzımdan, uyanırım diyorum. bırakıyorum, uyanıyorum gerçekten de. gözümü açtığımda tapınakta olduğumu önümde kocaman boyum kadar bir vazo olduğunu görüyorum. küp gibi bir şey ona çarpıyorum "ah uyandım" diyorum ve rüyada uyanıyorum başım hala dönüyor, o mekandan çıkıyorum ve direkt odama ulaşıyorum, odamda baktığım yirmiye yakın bitkimin hepsi ölmüş, bir günde olduğunu düşünüyorum hepsi kurumuş.

6 haziran 2020