dünya yerinden oynar when, *KADINLAR ZATEN ÖZGÜR*, kadınlar özgür olduğunu farkında olsa.

haddinden (had nedir ki) çok şey söylemek istediğinde hepsini yakalamaya çalıştığında nefes bile almadan çok-kısa-dakikada hemen bırak hepsinden biraz azını bırak, hepsini aynı anda tutmaya çalıştığında hepsi, aynı, anda kayıyor elinden. içimin şişkinliği beynime vurmuş. sürekli çişim var primer polidipsimden dolayı. hahahaha şaka o kadar değil.

çok farklı büyütülen, farklı şeylere inanan, farklı pathlerde yürüyen kadınlarız, ama buluştuğumuz nokta özgürlüğümüz, elimle koymuş gibi bulacağım özgürlüğümü, kendini teselli etme benden daha kötü şartlarda yaşayanlar var diye, çünkü bu onları kurtarmaman için bir bahane olur. elin gitmez sonra elinle koymuş gibi veremezsin özgürlüklerini onlara. birimiz hepimiz için, hepimiz birbirimiz için varız, keşke elim değse bir bir kırılmışlıklara. nasıl yapılır bilmiyorum. bazen bi insana yapabileceğin en güçlü yardım, onun kırılmışlığını dinlemek olur, en içteni. en olması gereken ve ihtiyaç duyulanı. birlikte ağlayıp sonra kalkmak hiç olmadığı kadar güçlü. çünkü çok güzeliz. had ne ki, kimsenin haddine değil bizim yerimize karar vermek, bunun tek muhatabı biziz.

içim kıpır kıpır oluyo geleceği düşününce. tam bağımsız, güçlü ve fuck vermeyen kadınlar. benim kadınlarım. ben onların kadınıyım. gana'da, nepal'de, uruguay'da bakacağım kadınlarıma. iran'da, suriye'de sınırda. afganistan'da çölde. hiçbir kadın, çocuk kalmasın sağlık hizmetine ulaşamayan, idlib'de, sur'da. rwanda'da. neresinde olursa yer kürenin. oraya gitmek istiyorum.

herkes için, insanlar için, işte motivasyonumun bir kısmı_bu tutuyo düştüğümde. göreceğim insanlar, bakacağım milyon tane gelecek hastam, küçük bi gülümsemesi bir çocuğun, çok mu romantiğim öyleysem de olsun, bu benim göğsümü havayla dolduran. sürekli öğrenmen gördüğüm okuduğum şeyi lüüüübbüüs diye içime çekip beynime göndermek istiyorum. biliyorum daha çok çalışmak daha çok aç olmak gerekiyor. kaybettiğim bir şey yok, sadece ileri bakıp kafamda yapmam gereken şeyleri koyduğum belli belirsiz listeye daha çok uymam gerek. bir günü güzel planlamayı başarırsam her şeyimle tam olursam o kadar fullfill hissedeceğim ki. bu hissin merakı da çok heyecanlandırıyor beni. heykellerim, kanvaslarım, daha doğmamış sanatlarım, kimse beğenmese de ben çok seviyorum işlerimi, mhheh, banane. benim ve biricick onlar, kendi parçam, kavanozda biriktirdiğim bozuk para gibi, bir gün birikecekler ve bOUUUm, ünlü filan olmak istemem. sadece bi insanın onları görmekten mutluluk duymasını, kalbini ve ruhunu doyurmasını isterim. bi kaç kişi var öyle, shout out to big ramo, naxi, belki burayı okurlar. naxi, kanvasın aklımda güzel bi şey çizmek istiyorum sana. eğer bunu okuosan sçs, sana ayıp etmiştim zamanında, nasıl bir duygu durumdu bilmiyorum, büyük gönüllü birisin.

diğer bir büyük gönüllü kadın, blogumuzun eş başkanı, miss alora temuch, çok narindir duyguları, ama duygularını duyumsamayı sever, acı vereni de, heyecanı da, çok sever bir insanda kaybolmayı, kaybolurken kendini bulmayı, bulamadığı yerde çok severken elveda etmeyi, el, &, da. yapamıyoruz hala biliyorum. sen salata yerken turpun renginin aslında kırmızı olmadığını söylediğin güne, dönemiyoruz. çok denedim bu bozgunu düzeltmesi gereken kişi olduğumu bildiğim için. sana gelirken hep içimde bi boşluk var, demiştim geçen zamanın telafisi yok ama o zaman bırakmıyo peşimi midemde duran gereksiz bi hava gibi hatta en fazla bu kadar gerçek olabilirdi, maddesel, bırakmıyo peşimi senden uzaklaştığım günler, devam edemiyorum kaldığım yerden, sen de edemiyosun bilirim. her şeyi buna bağlayamayız ama daha mutlu insanlardık gibi hissediyorum. oysa senin bin tane dostun var, benim birkaç tane ve iş görüyor dostum var. neden, neden sana eksik kalıyorum. mutlu olduğunda aramıyorsun beni ya da ben gel bi oyun izlemeye gidelim demiyorum, cer'e gitmiyoruz ve sen beni bırakıp gittiğinde cer'de ondan beri gitmiyorum zaten cer'e. neden böyle olur bilmezim. dondurmuş olsaydık kendimixi, kaldığımız yerden devam eder miydi? einstein'ın ikiz paradoxu gibi, eğer sen gidip gelsen daha hızlı, ben yaşlı mı olurdum döndüğünde?...........neden...........................nedensiz.
bu blogu buldum demek için kovalıyorsan, beni de bulursun içinde. benim yerimi bulursun kendinde. çünkü ben bilemiyorum nerdeyim sende, sen nerdesinbende.,,,


btw, dünyanın toz hali. evet, ben seçtim ama ben değil isim annesi, çok sevdiğim, yıllarımı verdiğim cemiyet, pişmişler artık köz oldu. çok da güzel en taşaklı ve duygusal top şarkılarıdır, dünyanın toz hali. çoktan dinlememiştim, bu blog 2013'den beri var, o zamandan beri başlığın başını çekiyor bu söz öbei, çok dinlerdim kusana kadar, artık dinlemiyorum. sevmediğim sıkıldığım için değil vefasızlığımdan ve bi yerden sonra vefasız olduğumu hissettiğim için dinleyemedim. işte böyle içselleştirdiğim bi punk kadrosu bu baboliler. nedense. bilmem, lisede ergenliğimi kolay atlatmamı? elimden tutarak? sağlayan ama bunu bilseler hiç s*klerinde olmayacak baboliler.

dünya yerinden oynar, kadınlar özgür olsa, hedolar tembel olmayıp her istediklerini kovalasa.............her istediğimizi kovalayalım olur mu kadınlar

kadınlar, ama en çok benim kadınlarım. <3 *ağlamalı bitiş*

kakule büyüsü

kakule ukulele ve kukuleta 
belki de biraz kurabiye
vanilya ve diğerleri
kakulenin yazı yazdırıcı büyüsünden sesleniyorum
uzun masada oturuyorum
ahşap ve kalın olan
yanımdaki insanlar kalkıyor ve yenileri oturuyor
sürekli ve durmaksızın fotoğraf çekiliyorlar
sinirleniyorum onlara 
bu saçma mı
algıda seçicilik
onları görmesem daha iyi

bu blogu kimler okuyor hiç bir fikrim yok
hedo betül ve şeyma
enerjinizi seviyorum

bu blogda kendimi arayıp duruyorum
bir gün buraya kocaman BULDUM yazabilmek için
aslında insan buldum demez bulduğunda
ya da diyebilir 
her an her şey olabilir
yakalayamam
hiç bi tarafından
bu benden kaçan bana düşman
sıkıldım yorulmaktan
kendimle uğraşmaktan
salamadım gitti şu ipleri

dünyanın en büyük yalanı

sömürülen insanlar tüketime zorlanıyor
üretilen hayvanlardan sıvıları, vücutları, çocukları, çalınıyor
hayvanlar artık doğmuyor
üretiliyor
önce zorla doğurtup sonra zorla öldürülüyor her an binlercesi
neden mi
alışkanlık
keyif
üşengeçlik
alışkanlık
keyif 
aptallık

birini keyfi olarak öldürmek tercih değildir
bir başkasının yaşam hakkını hiçe sayıyorsa bu tercih değil cinayettir
veganlık katı değildir
gerçekler bu kadar net ve acıdır
bir hayvanın çığlıkları, titremesi, gözündeki korku bu kadar net ve katıdır
bir veganın hayatı zor değildir
zor olan hayvan olmaktır ve hiçe sayılmaktır
boğazının kesiş biçimine göre ama insani yollarla öldürdük diyebilen insandır
bol güneş ve doğa gördü diye öldürmeyi hak gören de insan
kendi sonunu getiren ama hiç bir şey yapmayan da insan


alışkanlıklarınızı fırlatıp atın
alışılmayacak hiç bir şey yok
tabağınızda duyguları olan
 karakteri olan 
kimse
 olmasın

1 yıl önce vegan oldum, keşke doğduğum gün olsaymışım

dünyanın toz halleri

Blogun ismini sen seçmiştin. dünyanın toz hali. el değmemişlikle gelen bi toz değil bu. keşfedilmiş ve dağınık bırakılmış bi rafın tozlanması gibi. sürekli kitapları seyredip, aralarından bi kaçını seçip değiş tokuş ederken tozlandığını fark etmemek gibi bence. belki de senin aklında bambaşka bi toz hali vardı, muhtemel.
belki de gerçekten pembe bi tozdan bahsediyoruz. elime fazladan sim bulaşması gibi sinir bozucu olur bu. sen sevebilirsin. ne kadar sim, o kadar iyi.
ruhumun bazı hallerini toz olarak kabul edersem, annemin sarı bezleriyle tertemiz yapmanın yollarını buldum. kendi tozumu almanın yani. ruh halimi gıcır gıcır parlatabiliyorum. fark ettim ki gıcırlanmak için kendi elimle o bezi alıp silmem gerekiyormuş. belki de dünyadaki en kötü betimleme budur. olsun, sen anladın beni. anlardın zaten. of

aynı zamanda dünyanın toz hali her şeyin başlangıcı. ve belkide sonu. önce toz vardı sonra her şey yoğunlaştı ve bir gün tekrar toz olacak. biz de bu döngüde küçücük bir yerde kendi hikayemizi yazıyoruz. hep varmışçasına. sonlara hazırlıklı olamayabiliyor insan. ama sonlar düşündüğümüz kadar korkutucu değil yaşarken. ölümün yüzyıllardır felsefenin, dini tartışmaların ve belki de bilimin bile en çok tartışılan konusu olması da bu yüzden. bildiğimiz en büyük son kendisi. sonrası muamma. hiç yaşamadan ölümün geleceğini bilmemizin iki nedeni varmış. birincisi çevremizde görüyor olmamız yani dolaylı olarak kendi sonumuzun da bu olacağını varsaymak  (ben bazen yine de öleceğime inanmıyorum) bir diğeri de zaten her gün deneyimlediğimiz bir hal, uyku hali. Arthur schopenhauer e göre öldükten sonra ne olacağımızın cevabı çok basittir. doğmadan önce olduğumuz şey. hiçlik çok basittir de insan egosuyla pek örtüşemez çoğu zaman. insan egosuyla çoğu şey örtüşmez, uçları açık kalır.  henüz ölümle yüzleşmedim, yani öleceğim gerçeği dank diye suratıma çarpmadı. muhtemelen daha uzun yıllar yaşayacağımı varsaydığım için.
neden konu ölüme geldi bilmiyorum. bunalttıysam affola. dünyanın karanlık toz hali

bunu unutma

Dönüşüm hikayelerimizi yeniden yazdığımız zaman gelir
onları bahane ettiğimiz zaman değil

işte ben geldim yine ve yeniden ben
yeniye taş çıkartacak kadar görmüş geçirmiş ve istanbullu hissettiğim günlerdeyim
istiklalin hemen ilk ara sokaklarından birinde zencefil isimli tatlı yerde oturmuş almirayı bekliyorum
entelektüel hissiyatımı hiç bozuntuya vermiyorum.
yazabileceklerimi hiç düşünmeden parmaklarımı klavyede gezdiriyorum.
sen nasılsın hedo desem hemen cevap gelecekmiş gibi sorasım var
sen nasılsın hedo
geride bıraktıklarımız nasıl

karışık salata söyledim
nar ekşisi ve limon sosuyla
hayatımdaki tek karışıklık salata olsun istedim
bi kaç arkadaşımla görüştüm


alıp da başımı gitmelere varım artık
sevda kuşanıp yollara düşmeye
yaşama sevdasına, var olmanın hakkını vermeye,
hem izleyicisi hem oyuncusu olmaya yaşamın

hayatımdan bir ege geçti
hayatıma binbir çeşit renk soktu
renklerle oynadım, kendi rengimi ekledim, yeni renkler bulmak için
ama kirlendi gibi oldu sanki hepsi
grileşti en parlak renkler
canından çok sevsen de onun gözleriyle bakamazsın onun aklıyla yaşayamazsın
yaşamaya çalıştım
çoğunluğu hüzün içeren derin bi sevgi paylaştık
ben ona tarif edebileceğim her bir duyguyu hissettim
tarif edebileceğim her özelliğini sevdim
ne ara uzaklaştık göremedim
onun gözleriyle bakmaya çalışıyordum çünkü
onun cümleleriyle doğruya varır gibiydim hep
sen kendi renklerinin merceğisin
odak noktana düşenleri kırma sakın
bunu unutma
kazı hepsini karanlığına
kendi dalga boyunu ayarla
bozulabilir her şey bunu unutma
kendinden vazgeçerek başkasına ulaşamazsın bunu unutma
senin olsun alın terin
bunu unut
ma