30.12.2017 hedo

seni bir tek sevgimden öldürebilirim yazmışsın en güzel hediyemin ilk sayfasına.
öldüm ben. sevgiden mi

benim hakkımda tek satır yazmamanı, senin hakkında tek satır yazmamamı, birbirine bağlıyorum. yazmadıklarımı yazdıklarıma bağlıyorum. kesip biçiyorum. yok. eskisine dönmüyor hiç biri. origami gibi. fark ettin mi. bizim bağımız da dönmüyor. biz origamiydik. belki kuyruğuna basınca zıplayan kurbağayla güzel kuğu. ben kurbağa olurdum. zaten bir kurbağa bir kuğuyu nasıl severse öyle severdim seni. artık kırılmış bir kurbağayım ve zıplayamıyorum.

bu yazı deişik zamanlarda kaleme alınmıştır

duygusal biri oldum çıktım son zamanlarda. bir şeyi, herhangi bir şeyi anlamlı veya değerli görmeyedursun beynim, kalbim ya da ruhum, gözlerim ıslanır ve kaşlarım büzüşür oldu. bu zamanda duygusal olmak kadar eğreti duran bir şey yok diyebilir biri, bu da duyguların taklide bürünmesindendir. gerçek duygusallık derindir bence. sadece duygusal oldum dersem eksik kalırım. eksik kalmam oluş halim zaten benim. agır ve şaaşaalı cümleler kurmak istemiyorum. ironik ve hafif cümleleri seviyorum. güncellemeler yapılır insanlara. düzenli degil ama sürekli. agır agır. böyle degisilir ama öz aynı mı kalır. bir sürü cümlem var ve baglaaycak yerim yok. yürüyecegim yolların etrafına bağlamak isterdim cümlelerimi. cogu seyin bana seni hatırlatması baglı oysa her bir tarafa.

yürümenin derinligi
evet böyle bisey var, olmalı ve gerekli denebilir. bilimsel de diyebilir biri.  son zamanlarda yürümekten sıkıldım. yürümekten degil de yürüdügüm yerlerden.  yeni yerler yürüyebilsem her gün, hic bıkmam belki yürürken düsündüklerimden

yeni yerler yürürsem yeni düşüncelere kavuşur muyum. yeni düşünceleri koyacak yerim yok. belki ondan uğramazlar bana.
sen yanımdayken yazıyorum ilk kez. ben bu yalnızlığımı nasıl gidericem giderebilecek miyim sormak isterim sana. benim yerimde olsaydın ne yapardın.
ben ne yapmalıyım. örneğin defne suman olsa ne yapardı
neyi ne yapmam gerekiyor
beni tüketen huzursuzluğumu gidermem gerekiyor
ruhumu beslemem gerekiyor
çevremdeki hayatı canlandırmam gerekiyor. işte buna nerden başlanır bilmiyorum.
kendine yeten insanın olmazsa olmazları bunlar mı acaba
oysa istediğim senin üzerinden bir hayat kurmak değil zaten
seninle yan yana kendi hayatlarımızı kurmak
ortak paydada birleşen
bireyselliklerini koruyan
dalları birbirine karışan 2 ağaç gibi
kökü ayrı göğü ayrı

cannes mannes

''oysa öfkesiz yaşamanın aydınlığı, içine doğmaya başlıyor şu anda. öfkeyi atıp bir şeyler yapmak. bu bir şeyleri hala, çiçek yetiştirmek kalıbı içerisinde düşünüyor. daha başka türlü, daha başka kalıplar içerisinde düşünmeye, bulmaya vakit var''


belki öncesini de yazsam daha manalı olurdu. ama buna uğraşmayacağım ortada
uzunun süredir sevdiklerimden o kadar kopmuşum ki
belki beni depresif yapan şeylerden biri bu -ko puk luk-
ennnn yakındakilerime karşı bile durum böyle idi
sen de onlardan birisin
kopuklukları bağlamak için çeşitli yollar deneyeceğim elbet

insan kendini tekrar ediyor ve güncelliyor sürekli. bu döngü kısır mı bilmiyorum. ama artık bişeyler yapmak istiyorum
resim yapsak beraber o kadar mutlu olurum ki.
ama böyle yemmmyeşil bi yerde olmalıyız. hatta böyle bi piknikte. kırmızı ekoseli piknik örtüsü
filmlerden fırlama piknik sepeti
bir sürü saçma sağlıklı ıvır zıvır ve meyve
ve bunların renkleriyle yarışan boyalar
seninle böyle bir yerde resim yapmalıyız

bazen böyle klişe film sahneleri çekiyor canım.
ya da bu sahneyi şiire de uyarlayabiliriz
müzik ve şiir
sabahlara kadar şiir yazıp akşama kadar ilham bekleyen iki şairi anlatan filme baş rol oluruz seninle.
sonra gelsin bakalım Cannes Mannes ödüller portakallar

sevgim acıyor

çok kısacık
gittikçe güzelleşmek yerine
en küçük gedikte içimizi kumla doldurduk
bu kadar erken mi sevgim acıyor
inanamıyorum
ne bekliyorum
senden ne istiyorum
sana ne çektiriyorum
gönüllü müsün çekmeye
sonsuz musun içten
susmamanı istiyorum

hüzüntü

WARNING: DO NOT READ AS A POEM. because it is not.

warning2: may include too many  sad emotion and sansasyon and things like that

HÜZÜNtü*

kızılaydan eve yürürken ağladım

34 dakika sürmüştü saate baktığımda

yanımdan geçen insanlara gözükmekten korktum

cadde boşken ve özellikle arabalar çok ses çıkardığında sesimi yükselttim

ağlamamı yükselttim yani

içimden dökmem gerekiyordu

ben ağlarken görülmek istemem 

sen de istemezsin bilirim

bildiğimi bilirsin

sonra buraya yazmak geldi aklıma

yolda yürürken yani

güzel cümleler sıralamaya başladım aklımdan

aynı anda ağlamaya devam ederken

hıçkıra hıçkıra ağladım

küçük bi kız çocuğu ve histerik bi kadın ağlaması arasında gidip geldiğimi düşündüm

güzel cümleler sıralamalıyım dedim kendime

üzüntümü bile güzelce anlatmalıyım

kelimeler en çok hüzne yakışır diye

çok mutluyum çünkü yeni bir hüznüm var 

ne aşk ne de ders bu hüzün

bu ikisi de çok baymıştı itiraf edelim

bu üzüntülerin diğer ucu hep kendime vaatler vererek bitiyordu çünkü

-daha çok ders çalışacağım.,

-egeyi anlamaya çalışacağım.. bla baa

koca bir öööö geldi artık bunlardan

şimdi üzüntüm daha farklı

iki saniye üzerine düşünsem gözlerimi dolduran cinsten

hala söylemedim ne olduğunu

farkındayım

anlatmak için çabaladıkça merkezinden şaşıcak üzüntüm

ama içimi ferah tutan bi hüzün bu

nefesimi içime tıkmayan

ve vaatler yerine şiirle biten bi üzüntü

bunun için teşekkür ederim

lana del ray in yeni şarkısını dinliyorum
bu gün sen paylaşınca kaydettim
dinginleştirdi beni baya
üzüntümün nedenini ise burada anlatmak istemiyorum
dediğim gibi
üstüne yazdıkça merkezinden çıkıcak
kekremsi olcak
o ne demek onu bile bilmiyorum
okulda otururuz merak edersen anlatırım tabii
ama şunu bil ki hayatta hep alternatif seçenekler var
engellerin yerine kendi alternatiflerini bulup inşaa etmen gerekiyor
bu da yıkılabilir
hatta benim alternatifim yıkıldı o yüzden üzgünüm
belki tekrar inşaa ederim
(o kadar sabırlı mıyım)
belki de başka alternatifler inşaa ederim

blogumuza giriş yazım h.o