cannes mannes

''oysa öfkesiz yaşamanın aydınlığı, içine doğmaya başlıyor şu anda. öfkeyi atıp bir şeyler yapmak. bu bir şeyleri hala, çiçek yetiştirmek kalıbı içerisinde düşünüyor. daha başka türlü, daha başka kalıplar içerisinde düşünmeye, bulmaya vakit var''


belki öncesini de yazsam daha manalı olurdu. ama buna uğraşmayacağım ortada
uzunun süredir sevdiklerimden o kadar kopmuşum ki
belki beni depresif yapan şeylerden biri bu -ko puk luk-
ennnn yakındakilerime karşı bile durum böyle idi
sen de onlardan birisin
kopuklukları bağlamak için çeşitli yollar deneyeceğim elbet

insan kendini tekrar ediyor ve güncelliyor sürekli. bu döngü kısır mı bilmiyorum. ama artık bişeyler yapmak istiyorum
resim yapsak beraber o kadar mutlu olurum ki.
ama böyle yemmmyeşil bi yerde olmalıyız. hatta böyle bi piknikte. kırmızı ekoseli piknik örtüsü
filmlerden fırlama piknik sepeti
bir sürü saçma sağlıklı ıvır zıvır ve meyve
ve bunların renkleriyle yarışan boyalar
seninle böyle bir yerde resim yapmalıyız

bazen böyle klişe film sahneleri çekiyor canım.
ya da bu sahneyi şiire de uyarlayabiliriz
müzik ve şiir
sabahlara kadar şiir yazıp akşama kadar ilham bekleyen iki şairi anlatan filme baş rol oluruz seninle.
sonra gelsin bakalım Cannes Mannes ödüller portakallar

sevgim acıyor

çok kısacık
gittikçe güzelleşmek yerine
en küçük gedikte içimizi kumla doldurduk
bu kadar erken mi sevgim acıyor
inanamıyorum
ne bekliyorum
senden ne istiyorum
sana ne çektiriyorum
gönüllü müsün çekmeye
sonsuz musun içten
susmamanı istiyorum

hüzüntü

WARNING: DO NOT READ AS A POEM. because it is not.

warning2: may include too many  sad emotion and sansasyon and things like that

HÜZÜNtü*

kızılaydan eve yürürken ağladım

34 dakika sürmüştü saate baktığımda

yanımdan geçen insanlara gözükmekten korktum

cadde boşken ve özellikle arabalar çok ses çıkardığında sesimi yükselttim

ağlamamı yükselttim yani

içimden dökmem gerekiyordu

ben ağlarken görülmek istemem 

sen de istemezsin bilirim

bildiğimi bilirsin

sonra buraya yazmak geldi aklıma

yolda yürürken yani

güzel cümleler sıralamaya başladım aklımdan

aynı anda ağlamaya devam ederken

hıçkıra hıçkıra ağladım

küçük bi kız çocuğu ve histerik bi kadın ağlaması arasında gidip geldiğimi düşündüm

güzel cümleler sıralamalıyım dedim kendime

üzüntümü bile güzelce anlatmalıyım

kelimeler en çok hüzne yakışır diye

çok mutluyum çünkü yeni bir hüznüm var 

ne aşk ne de ders bu hüzün

bu ikisi de çok baymıştı itiraf edelim

bu üzüntülerin diğer ucu hep kendime vaatler vererek bitiyordu çünkü

-daha çok ders çalışacağım.,

-egeyi anlamaya çalışacağım.. bla baa

koca bir öööö geldi artık bunlardan

şimdi üzüntüm daha farklı

iki saniye üzerine düşünsem gözlerimi dolduran cinsten

hala söylemedim ne olduğunu

farkındayım

anlatmak için çabaladıkça merkezinden şaşıcak üzüntüm

ama içimi ferah tutan bi hüzün bu

nefesimi içime tıkmayan

ve vaatler yerine şiirle biten bi üzüntü

bunun için teşekkür ederim

lana del ray in yeni şarkısını dinliyorum
bu gün sen paylaşınca kaydettim
dinginleştirdi beni baya
üzüntümün nedenini ise burada anlatmak istemiyorum
dediğim gibi
üstüne yazdıkça merkezinden çıkıcak
kekremsi olcak
o ne demek onu bile bilmiyorum
okulda otururuz merak edersen anlatırım tabii
ama şunu bil ki hayatta hep alternatif seçenekler var
engellerin yerine kendi alternatiflerini bulup inşaa etmen gerekiyor
bu da yıkılabilir
hatta benim alternatifim yıkıldı o yüzden üzgünüm
belki tekrar inşaa ederim
(o kadar sabırlı mıyım)
belki de başka alternatifler inşaa ederim

blogumuza giriş yazım h.o

i say a lot of haram shit for such a halal person

4:21 PM - 26 Dec 2018

• 270 Retweets
• 952 Likes
• 

7 replies270 retweets952 likes

 

 

 

alOra'ya açık kalp mektubu

ne zamandır sana bir şey vermedim buraya bile girmiyordum blogu okuyacak biri kalmadı diye, belki okuyan vardır ama bir zaman boyu sen oku diye yazdım ve sen yaz diye okudum if it makes sense. çiçek bile koparıp veremedim sana artık, görmediğim için seni/defter falan tutmak hak getire. bir sayfasına çiçekli kostalar çizdiğin defter bitti, gösteremedim bile sana. kendimi gösterememem gibi. bu mektup bile el yazımla değil, ulaştıramam yerine diye.

**my biggest fear, it i let you go, you'll come and get me in my sleep**
kronik mutsuzluğuma rağmen ağlamadım bile uzun zamandır çünkü puşt şair mutsuzluğu değil bu, normal iş güç sıkıntısı, rutin mutsuzluğu, her zaman olan bazı durumlarda bastıran mutsuzluk, senle biz birbirimize -güle ağlaya- şairdik belki. şimdi başka ellere şairsindir. 
bu bahsettiğim mutsuzluk aşktan değil mesela/aşksızlıktan da değil. hissetmiyorum uzun zamandır bunları. malzeme olarak kullandığımı farkettim insanların bana sevgisini, aşkını perhaps? sanmıyorum bana aşk veren olduğunu daha önce, ben vermediğim için de haksızlıkmış gibi bahsetmeyeceğim bundan. aşkın acısına özlem duydum bazen, bunu yaşamak için de kendimi saçma şeylerin içinde işkenceye sürüklemek istemedim. yıpratıyor çünkü bilirsin. hem karşıya da yazık etmiş olunur. hem kendini kandırma sen hemen bırakırsın kendini hedo, arkası gelmeyeceğini bildiğin şeylere bile sonsuz nutuklar atıp inandırırsın kendini, hedo. 
neyse hedo değil seslenilen kişi kaç bakiim tekrar içime.

sen her şeyle bütünsen bunu okutup üzmek istemem boş yere, bütünsen buraya da girmezsin zaten. 2019 diye başladım değiştirmeye bir şeyleri *kendi içimde* özlediklerimi saklamamaya, koşup almaya başladım kafamda. sürekli girdaplaşan sıkıntımı terketmeyi, sıkıntılarıma limon sıkıp bir daha hiçbir bitkiyi soldurmamayı deneyeceğim artık bu başlangıçta. çünkü odamın güneş almadığını şikayet edip dururdum ve bitkilerimin ölmesini buna bağlardım ama geçen öğrendim ki durduk yere solan dev yapraklımı direkt güneşe koyduğum için can vermiş işte tam olarak koyan bu bana bir şeye düşünmeden inandığımda tam tersi ihtimal her şeyi tepe taklak ediyor. kendimin diktatörüyüm. fikirlerimi esir ediyorum ki bana sadık kalsınlar. yanılınca kendime kızdığım için işine geliyo bu içimdeki diktatörün. saçma. özgün bana faşist diyor haklıdır belki eleştiri kabul etmediğim için.

eh ne desem ki sana fayda etmez bu boşa geçen zaman, geçti artık. ellerimle geçirdim. "sensiz ne kadar eksik kaldığımı bil istiyorum sadece" yazmıştım hani şu sildiğim yazıya. heh bildin mi? bilemezsin. 
çok ateş basınca ya da sinirlenince, utanınca ve diğer bütün istenmeyen-aşırı-duygularda, yanaklarım kızarır ama böyle üç kat allık sürmek gibi, bilirsin? dikkat ettiysen. işte o kızarıklık olduğunda suratımda aynaya koşarım bakarım, beni bu hale düşüren şeye değmiş mi diye, hem çok severim o kızarıklığı, hem de anlamayacaklardan saklamaya çalışırım acımazsızdır çünkü onlar. böyle aşırı-istenmeyen-duygular yaşadığım zamanlarda kaç kere ağlattılar beni biliyor musun? hediye ağlıyor musun diye diye. ağlamıyordum oysaki, bunu dediklerinde ağladım bak ağlamıyordum oysaki kendi halimdeyken. işte şimdi bu acımazsızlığı kendime yapıyorum içimdeki diktatör yönetmeliğinde. çünkü ağlamadım bile bayadır puşt-duygusal-şair-mutsuzluğunda.

teşekkür ederim beni gördüğünde sarıldığın için bir şey demeden çünkü ben bunu asla yapamayacaktım. içim gide gide seni gördüğümde.
duygularımı sözle ne kadar anlatamadığım bilirsin bir o kadar da hareketle anlatamıyorum. sadece yazı, burda bile kolaya kaçıyorum. 
köşeye sıkıştığımda çabalayıp en sonunda bomboş bıraktığım sözlerim. sana onları verdiğim için özür dilerim. en klişe laflar en sevdiğim özür dilerim-teşekkür ederim-özür dilerim-teşeşşkürrü edreim-özüdr dileröm-teşelkür edrşibm-özrmf dilerim. 
çok söyleyince anlamını kaybetmiyor. bilerek böyle yazdım sevi seniyorum gibi************
karıncalanan ayağımı zorla yere basma manifestosu gibi, zorla gelip alıcam seni.

suratında üç küçük kalp var.
korktuğum her şeye dönüşüyorum eğer dur demeyeceksen. 
iyi bir insan olmadığımı farkediyorum çok yavaşça. 
baksana bi. sen hala anlar mısın beni?