sevmenin yetmediği kanıtı

ona acıdığımı düşünmüyorum bighomi öyle dedi ama bence değil o her şeye özgüven eksikliği ve anksiyete diyor zaten psikoloji okuyunca böyle mi olurmuş hocam. acımak benim ne haddime gibi düşünüyorum oldukça egolu bi insan olmama rağmen böyle şeyleri inkar ederken kendimi aşağılamayı severim şey gibi sen kimsin ki ona fln fln yapıyorsun ne alaka yani. belki ondan üstünüm belki değilim belki böyle bi kıyas yapılamaz herkesin kendi üstünlükleri ve zayıflıkları var evet sonuncusu doğru en doğru en azından.

acımıyorum da ne o zaman diye düşününce, yanında olmak istiyorum for some reasons, sürekli affediyorum, hırs oldu sanırım ikimizde de birlikte olmak ya da her seferinde geri dönmek-geri kazanmak. bilmiyorum içimizde kalmış. birbrimizi sevmemiz engellenmiş falan gibi hissediyoruz resmen yarıştık sevmek için fırsat bulduğumuzda offffffff bilmiyorum. seviyorum o hala duruyor son bir anektod olarak ama gerçekten bu bir şey ifade etmiyor. olamadık birlikte, aramızdaki ismi en az 3. köprü kadar tartışılan şeyin neresinden tutsam elimde kalıyor. ikimiz de değişmeyeceğimize göre, olaylar tekrarlandığına göre daha fazla mücadele etmeme gerek kalmadı. iki üç kere tekrarlanan olaylar sayesinde kanıtladım resmen kendime sevmenin bir halt etmediğini. 

expectations killed the weirdo

beklememem gerektiğini biliyordum. milyon kez söyledim kendimi garantiye almaya bayılırım almadım bu sefer dedim bakalım böyle nasıl oluyor????????????
olmuyo birader bildiğin yoldan şaşmayacaksın hayatın boyunca. gerçekten. yaptığın şeyde bir hayır var neden yolunu bozuyorsun salak salak deneyimler için. ne güzel izliyorsun ameliyatını kesiğini biçiğini kıldönmesini meme implantını, çalışıyorsun anatomine genetiğine even tho biyoistatistiğine. kalıyorsun bütüne ama geçiyorsun 91 ile. eee daha ne, aşk ne ulan? ne alaka şuan konumuzla? ha ölelim mi sevgisizlikten? haaayırrr, ama her şeyin adabı var. neden bi anda çıkıp gelen birine ömrünü döşemeye kalkıp hevesinin kursağında takılı kalmasıyla ORTAda kalıyorsun. ne gerek vardı kardeşim. üzüyorlar mı? sen de üz. heartbreakersa heartbreaker, friend zonedsa friend zoned. herkes ayağını denk alsın yaw bir şarkı vardı
 akşama kadar zeki müren dinleyip hayatın geçiciliğini ve varolmanın dayanılmaz gavatlığını düşünmek gerekir.

eski güzel kafa rahat günlere döneceğim, kimse bana uymaz ben kimseye uymam? bilmiyorum mükemmel insanı arıyorum diye bunlar sanırım.
biri var büyüdüğümüz çevre aynı, aileler aynı, ataerkil (booo), üzerimde otorite kurmak istiyor, her şeyime karışmak her şeyimi yönlendirmek istiyor (booo), dünya görüşümüz tamamen farklı, birçok konuda ters düşüyoruz, ama ne hikmetse kaşını gözünü, bakışını seviyorum sevme şeklimizi aramızdaki (pamuk ipliğine bağlı) bağı seviyorum, bunun yeteceğini düşünmüştüm yetmedi AŞİYAN YOLLARINDAN SESLENSEM DUYAR MISIN tamam geçti özür dilerim zeki abiye eşlik etmeliydim, yetmedi işte napalım ama üzüldüm birkaç gece fena ağladım çünkü sadece bunlar da değildi, ben onu olduğu gibi kabul etmeye hazırdım (ula bu hedoya yapılır mı dünyanın en klişe ve zorlama aşkını yaşayacakmışım az kalsın)), dedim de bunu çok kere de yuttum istemediğim yönlerini, buna rağmen bana uzun ilişkiden çıktım, biraz yavaş olalım dedi. buna da ok dedim. sonra dedi ki, ben seninle yaralarımı sarıyordum. hayddaaa orda defter kapandı.

biri var, büyüdüğümüz çevreler farklı, bölümlerimiz aynı, hayat biçimimiz farklı, yaptığımız ettiğimiz gittiğimiz yerler farklı, ama yine ne hikmetse bunun da kaşını gözünü muhabbetini tavşan dişlerini seviyorum. ve fikirlerimiz görece daha uyumlu ve anlaşmaya uzlaşmaya müsait. bilmiyorum işler ciddileşince hedo topuklamak istemiyor bu kadar basit görmüyorum bu olayı ama kim olursa olsun farklılıklar belirginleşince hadi hala çabalıyorum desek bile sorunlar çıkmaya başlıyor. yine hüsran yine karın ağrısı. bu blogun bi yere gittiği yok ben kafamda bir şeyi oturtamadım ki zaten burda karalama defterime yazıyorum, hep yazıya dökünce basitleşir ya problemler. matematik sevgilim.
efulim. sevgiliyi sevgiliye efulim demek için istediğim doğrudur ve evîna min demek için.

7-8 gündür hiç ders çalışmıyorum ipin ucu kaçarsa tutamazsın hedo kendine gel sen tıbbiyelisin uleeen bu ne hal sevgilim. yarın başliycam zaten böyle çok sıkıcı ve boş iğrenç hissettiriyor. resim çiziycem. şimdi de bir film attırıycim. bugün passengers'a gittim 6/10 filandı o da yanık bakışlı çakır gözlü chris pratt hatrına yoksa hiç başarılı bir sci-fi değildi bence anacım.

28/10/14 şimdikinden daha mücadeleci olduğum çok sağlam zamanlar

her istediğim yavaş yavaş oluyor ve bundan rahatsızım. hayallerim şurada dursun.
her istediğimi alacak kadar zengin olmamamlıyım.
her istediğimi söyleyecek kadar özgür olmamalıyım.
her şey düzgün gitmesin ki bir şeyler için savaşayım.
üstüm başım dökülsün ama başarmanın zevkiyle sırıtayım.
bakma çirkin edebiyat karşıtıyım.

dibe vururken diz çöküp af dilenmeyecek bence, şahsi görüşüm

belki de senin doğrun gerçekten doğru değil sadece sen bu yoldan gittiğin için eminsin bunun doğru olduğuna ve senin yolunda olmayanların yanlış yaptığına. hiçbir şey tam olarak doğru yorumlanamadığı için dinler, ideolojiler, akımlar bile öznelleşiyor. alt kültürlerin her biri bu yüce kavramları kendi işine geldiği gibi yorumlayıp servis ediyor ve sen ortada dogma gibi duran bir gerçek var sanıyorsun hangi alt kültüre ayak uydurursan oraya gidiyorsun ve tamamen onu benimsiyorsun. işte bu da en güzelinden bir körü körüne kabulleniş. böyle konuşuyorum karşısına nasıl geçilir bilmiyorum. insanlığın bi çoğunun muzdarip olduğunu biliyorum ben de kendimi az önce farkettim. gittiğin yol yol mu? şüphe duymak doğru mu? sonunda ne var? bireysellik mi asıl olan? too many questions ve benim bunları cevaplayacak ya da cevaplatacak gücüm yok şuan birtakım daha gereksiz ama günü/yılı kurtaran meselelerimden dolayı. canla başla okumak istiyorum bu okuma fikri her zaman içimi yiyor, otobüste kitap okuyan birini görsem kıskanıyorum fakat, bi türlü okumuyorum. uzun zamandır okumuyorum kaldı ki kendimi zamanında tanıştığım bir insana çok kitap okurum diye tanıtmış biri olarak, senden tekrar özür dilerim canım dostum.
columbine katliamını yıllar sonra tekrar araştırırken arenadaki bomba haberini duymam gibi hayat, tesadüflerle dolu. tekrar çekildi kanım. tekrar dolup taştım.
karışık, yine dünyayı kurtarma aşkıyla dolup taştım ama yaptığım hiçbir şey yok.

newborn as an adult

tip 1.donemimim as you all know, cok buyuk oldugumu soyleyemem sonucta hala kucuk bi yas, hayat tecrubesi lvl2-3 falan, newborn gibi davrandigim zamanlar da oluyor bugun de onlardan biri iste, 

olay kisaca soyle cereyan etti: dun ogretmenler gunu sebebiyle eski okulumu hocalarimi ziyarete gittim ve yanimda minik arkadasim (2metre kendisi) enderhan ve diger minik arkadasim erke'yle birlikte gittim. cunku hala gorustugum bi kac kisiden biriler. neyse hocalarla gorustuk falan, erke gitti, enderle konusacagimiz konular vardi gidelim fav kafemize oturalim dedik:::okula yakin oldugu icin fav bu arada. 

oranin da en fav yeri balkonlaridir 2kisilik oldugu icin, boyle pariste sabah kahvesi iciyormussun hissi verir.🌸

tabi ki ankaranin kuru sogugunu, ayazini dinlemeden yine oraya oturduk, koyu nir sohbete daldik🌸

velhasil ictigim americano'dan midir, ayazdan midir yoksa ikisinin mukemmel kombininden midir bilinmez eve gelir gelmez karnima agrilar girdi, midem bulaniyo cunku kahveyi icerken de actim

ama aldiris etmemistim. yataga yattim cunku hareket edersem kusucam. allahim en sevmedigim duygulardan biridir. neyse yatinca sanahi da etmisim namaz falan kilmayi unutmusum. sabahi kildim allahtan, ama hala kotu halsiz hissediyorum. 6:20de kildim uyudum 7:37de kalktim okul icin ama unuttugum bir sey vardi! bugun sadece kadavra labinin oldugu gun! 

kusma korkusundan dolayi gitmedim okula canim inanilmaz istemiyor. normalde tekrar uyuyup 10-11 gibi uyanirim, 2de uyandim nasil halsizsem. ve uyandigimda da olmek istedim butun kaslarim agriyor icimden diyorum sen anatomi goruyosun nedir bu durumun sebebi. aklima bi sey de gelmiyo. annem yemek yapmis 15saattir bi sey yememisim ama asagi inemiyorum uykudan daha uyanamadim. ha ikide uyandim dedim ama sadece goz acmakti kastim, 3 bucukta asil olarak uyandim. nihayet suan da 4 zaten saat. newborn gibi davranmadim haa buraya kadar, bundan sonra davranacagim. 

bu okula gitmeyip evde yatis olayi 3 yildir falan olmamisti ne zaman olsa da bana ilkokulda fake karinagrilariyla uykumu bolmemek icin giristigim tiyatrolari hatirlatir ve o gunlerde hep cizgi film izlerdim. suan o gunlerden birine gittim ve canim inanilmaz tweety, bugsbunny izlemek istiyor. ve kendimi durduracak degilim.