25 Ağustos 2016 Perşembe
23 Ağustos 2016 Salı
yıllardır erteleme olayına throw bek
yaptım. sonunda becerdim. çok huzurluyum ekstra mutluyum. her şey iyi. arada ter basıyo. bi süre sonra rahatlıyorum düzeliyo güzel. ne old meçhul kalsın çünkü o kadar da size ne ya da sana ne =okuduğuna emin olduğum yegane kişi= sanane dememe alınma yine de seni sevpyrum gerçekten.
başka şeyler de oldu. beklentilerim dışında gelişen, beklentilerimin içinde gelişen. hepiniz kabulumsunuz kabul bürosu olsam bu kadar kabul edemezdim. siz beni ben yapan seslersiniz. teşekkür ederim size. inŞAllah histoloji ve embriyoloji dersinde de böyle mutlu sahiplenmiş tuttuğunu koparmış kafası basan bir insan olurum temennimiz o yönde. inŞAllah hazırlık okumam temennimiz o yönde de. kaç yön var yahu!
şeyi söylicem babam işini bilir geçen yoldaydık aydından ankaraya dönüyoruz yolda yemek yiyeceğiz falan uşaktan geçerken güzel yemekleri varmış diye duyduk, sonra her zamanki shell muhabbeti durduk tuvalet falan, babam dedi ki bak burda bi lokanta var en az 30 kamyoncu çekmiş kamyonu burda yiyo, dedim baba etme eyleme kamyoncu bulduğunu yer falan bilmiyorum ya,, babam dedi ki yaw hedo adam bütün yolu bu yemeğin hayaliyle geliyo lezzetli olmayan bi şeyi yeme ihtimali yok, hadi dedik yiyelim, YEdik allah seni inandırsın şuana kadar yediğim yemekler top 5'e 5. sıradan girdi, bi de aile gelen yok öyle bize özel aile suiti verdiler kibarlaştılar falan, bana tabağı buyrun hanfendi diye veriyo içerde adamlara SAÇ KAVURMAAAAAĞĞĞ KİMiNDİİİİ ley falan bağırıyo. hele bir çay demlemişler yarabBİİ yar yar. çok güzeldi yani, babamın bir tecrübesini daha plaketleyip rafa dizdik. TEŞEKKÜRLER DDY
başka şeyler de oldu. beklentilerim dışında gelişen, beklentilerimin içinde gelişen. hepiniz kabulumsunuz kabul bürosu olsam bu kadar kabul edemezdim. siz beni ben yapan seslersiniz. teşekkür ederim size. inŞAllah histoloji ve embriyoloji dersinde de böyle mutlu sahiplenmiş tuttuğunu koparmış kafası basan bir insan olurum temennimiz o yönde. inŞAllah hazırlık okumam temennimiz o yönde de. kaç yön var yahu!
şeyi söylicem babam işini bilir geçen yoldaydık aydından ankaraya dönüyoruz yolda yemek yiyeceğiz falan uşaktan geçerken güzel yemekleri varmış diye duyduk, sonra her zamanki shell muhabbeti durduk tuvalet falan, babam dedi ki bak burda bi lokanta var en az 30 kamyoncu çekmiş kamyonu burda yiyo, dedim baba etme eyleme kamyoncu bulduğunu yer falan bilmiyorum ya,, babam dedi ki yaw hedo adam bütün yolu bu yemeğin hayaliyle geliyo lezzetli olmayan bi şeyi yeme ihtimali yok, hadi dedik yiyelim, YEdik allah seni inandırsın şuana kadar yediğim yemekler top 5'e 5. sıradan girdi, bi de aile gelen yok öyle bize özel aile suiti verdiler kibarlaştılar falan, bana tabağı buyrun hanfendi diye veriyo içerde adamlara SAÇ KAVURMAAAAAĞĞĞ KİMiNDİİİİ ley falan bağırıyo. hele bir çay demlemişler yarabBİİ yar yar. çok güzeldi yani, babamın bir tecrübesini daha plaketleyip rafa dizdik. TEŞEKKÜRLER DDY
Çocuk Kalbime Sıçtılar v.2
biz mi büyüdük kalbimiz mi küçüldü? aklıma en küçük hatırladığım yaşı getirmeye çalışıyorum muhtelemen 4-5, kreşteyim kaynar çeri çocuk kreşinde, üstüme oyuncak bebek sosu fln döküyorlar, herkes eğleniyor ama herkessSSssss büyüklü küçüklü herkes, herkesin bütün halleri, ben dışında. sosyalleşemedim allah affetsin, o günden bugüne zerre sosyalleşemedim. böyle de dwm eder heralde. gerek duymadım hiç, oyun kurarlardı ben dolanırdım bütün grupları, puzzle yapanlar, lego oynayanlar, barrrbie bebeq oynayanlar, araba actionman fln uzar gider liste. sevmezdim sevmedim sevmem, tek başıma otururdum.
şelale diye bi kız vardı hep şaşırırdım ismine ulan akıyor mu bu kız sonra gözümü hafif kısıp uzunnn ipeksi saçlarının şelale olduğunu hayal ederdim her yer parıltılı gelirdi kızın yüzü simli gibiydi benim için. ŞELALEYDİ OLUM!!! kafamda çok net bi resim var hala, uzaktan bakardım kıza nasıl bir aşağılık kompleksiyse, ilk o günlerde dalga geçilmişti çünkü ismimle. şekilciyim ya işim gücüm isimle tiple filan kişilik bilmem hiç: şelale mi okey o kız bebek tanrıçadır kardeşim benim için, ben?: besleme. hediye, böyle isim mi olur derlerdi, neyiyle dalga geçerler onu da anlamazdım ya dalga geçtiler mi bitti benim için. yıllarca dert ettim ismimi kendime. en son işte 12-13 yaşlarında birtakım yaşça büyük insanlar bu ismin değerli olduğunu az bulunduğunu ve mutluluk verici olduğunu empoze etti bana, yine toplumun yargısıyla hareket ettiğim için birden barıştım ismimle, hatta soyismimle kombini baya özel spekşıl gelmeye başladı falan. flian. ffflna. şuan gerçekten çok seviyorum. hani kendim koysam yine hediye koyarım falan o derece. ya da hür aziz koyarım. neyse o şans bana bebekim doğunca verilecek o çocuk hür aziz olacak ulan tartışma kabul etmiyorum
10 Ağustos 2016 Çarşamba
seviyorum, seviyorum, seviyorum heyri
bu güzel nadide notu birkaç ay sonrası için saklıyorum. az çok tahmin edebildiğim şeyler var ve kendimi garantiye almayı ne denli sevdiğimi kaç kere söyledim. bu lafı kendime hatırlattıkça kalbim kanar mı bilmiyorum. kalbime hala ellememiş olması bu lafın çekiciliğini de azaltıyor. beklemedeyiz.
❦
ha, burada merhum poussey washington için ufak bir tribüte yapmak istiyorum, seni seviyorum p. hep de sevdim sevmeye devam edeceğim 46 kilo kimseye zararı olmayan yüce kadın. biliyorum geç şuan ama yeni izledim çünkü 13 bölümü löp diye yutunca bütün yaz uğruna izlenecek dizi kalmıyor, geçen gün izledim kalbim kırıldı, bir cigara yaktım, iki damla gözyaşı döktüm. diziyi izleme sebebim oracıkta boğularak öldü ve hatta cesedi 2 gün yerde kaldı, yüreğim dağlandı. seni seviyorum poussey canım aşkım kadın anam.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

