Joseph: I'll date you to hide my homosexuality from the public <3

Sayko ve Delik Rüyalar •4

bir bebekim ve annem olmayan bi kadın bana armutlu mama yedirmeye çalışıyor tadını beğenmediğim için kaşığa vuruyorum ve kadın sinirleniyor sinirlendiği anda bir ışık hüzmesi eşliğinde gökyüzüne koşuyorum ve altıma bir sörf tahtası geliyor. benim gibi mama sevmeyen diğer bebeklerle birlikte E.T'deki gibi aya çıkıyoruz. aydan dünyayı bombalıyoruz. 
televizyona popkek yemeyi sevmeyen ve yarısında yemeyi sıkılıp bırakan çocuklar çıkıyo. onları da çetemize katmak için molotof kokteyliyle haber yolluyorum.
bi anda her şey video oyununa dönüşüyo. yeşil pixellerle ilerliyoruz. bomba atıldığında kırmızı oluyo pixeller son bomba emrini verdiğimde dünyadaki bütün arabalar üst üste binmeye başlıyo aynı zamanda o arabalardan birindeyim ve dünyadaki herkesin hopladığına şahit oluyorum. herkes koşup arabalara biniyo.

Sayko ve Delik Rüyalar •3

baraka veya garaj tarzı bi yerde süresini bilmediğim bi zaman dilimi boyunca uyuyorum. yattığım yer bir şilte veya döşek. her şey silik ve benden uzakta. şeyma gelip aceleyle beni uyandırıyor suratında gözyaşı izleri olduğunu anımsıyorum. 

"neden yaptın, ne istedin" beni suçlarcasına sorular soruyor. ne olduğunu anlamadan uykudan uyanmamış gözlerle bakıyorum. üzerinde 3 kat kıyafet var ve saçları eskisi gibi uzun hatta bu manzarayı daha önce gördüm gibi geliyor, "ne yapmışım?" diyorum "yedi kere uyanıp her defasında kustun" diyor. yedi sayısı kafamda bir şeyler canlandırıyor. 

"o da biliyor!" diyerek yanımızda duran filanca kuzenime pas atıyor. 

"yaptıNNNNn evet ve bizi hiç düşünmedinNNNN birazdan polis gelecek" diyor. biraz korktuğumu anımsıyorum ve herkes birden telaşlanıyor. polis beni tırnaklarımı kesmekle tehdit ediyor. 

polis sorgusundan sonra tekrar yan yana geliyoruz. 

"benim de boğazım ağrıyor" diyor şeyma, 

"ben de aynılarını yaşamayı umuyorum"diyor "benim bi suçum yoktu ki" diyorum. 

çöptesin üzerine bir muz kabuğu atıyorlar hani benim gençliğim türk övün çalış güven hani o saçlarına taç yaptığım çiçekler
kütüphaneden aldığım kitabın içinde minik notlar bulma umuduyla sayfaları hızlıca çevirdim ve:
"şairin mutsuzu çekilmez
mutlusu okunmaz"

mesela yine bi gün büyük işler yapmaya çıktığım bi gün, süt almaya giderken karşıma elinde bıçak olan bi adam çıksa ne olacak? insan insanı 20 lira için bıçaklar mı, canice bıçaklıyor ki hesaplarıma göre ben baya zengin olacağım yani, süt almaya giderken bakkalı filan satın alırım yanlışlıkla maazallah cebimde çok para olacak ne yapsın adam ben olsam ben de gözümü kırpmadan bıçaklar gider bakkalı satın alırım
içimden geçen içimde kalır dünya başa yıkılsa tek teselliyi dışarıyı görmemiş olan verir
korkuyorum elimde beyaz benekler var galiba elimde et kalmayacak koparıyorum ve acıyor ve

ne kadar rezil olursak o kadar iyi.

Ben insanım. O da insan. Herkes eşit yaratıldı. Herkes aynı haklara sahip doğdu. Herkes dünyanın her toprak parçasında özgürce gezebilmeli.

 Şehirler,

ülkeler, kıtalar,

devlet, düzen bizi sınırlandıran yüce şeyler,

aslında orada olmayan şeyler.

Medeniyetle alakası olmayan bin bir türlü sınır, kural, uyarı, tabela. Bizi var eden ruh kimin ellerinde. Olan şey ağaç. Hava.

Toprak.

Köpekler ve biz insan.

 Şey gerçek değil. Toplum yok. Toplum yalan ve bunun içine itildiğimiz tarih belli değil. Kafayı dinlemek bu kadar zorsa karşı çıkmaya hakkım var.

Şehir yok. Toprak var. Ayağını bastığın yerin ismi yok. Bastığın yer toprak.

Toprak bizdik. Biz yine toprak olacağız. Bu kadar kavga gürültüye ne gerek var.

Adamlar ölür. Toprak içine alır. İnsanlar birbirine hakaret eder--ceza yer. Topraktan sürülür.

Toprak karşı çıkmaz.

Toprak şefkattir.

                                                                              Pamuk kazak değildi pamuk bitki         idi.