Sayko ve Delik Rüyalar •3

baraka veya garaj tarzı bi yerde süresini bilmediğim bi zaman dilimi boyunca uyuyorum. yattığım yer bir şilte veya döşek. her şey silik ve benden uzakta. şeyma gelip aceleyle beni uyandırıyor suratında gözyaşı izleri olduğunu anımsıyorum. 

"neden yaptın, ne istedin" beni suçlarcasına sorular soruyor. ne olduğunu anlamadan uykudan uyanmamış gözlerle bakıyorum. üzerinde 3 kat kıyafet var ve saçları eskisi gibi uzun hatta bu manzarayı daha önce gördüm gibi geliyor, "ne yapmışım?" diyorum "yedi kere uyanıp her defasında kustun" diyor. yedi sayısı kafamda bir şeyler canlandırıyor. 

"o da biliyor!" diyerek yanımızda duran filanca kuzenime pas atıyor. 

"yaptıNNNNn evet ve bizi hiç düşünmedinNNNN birazdan polis gelecek" diyor. biraz korktuğumu anımsıyorum ve herkes birden telaşlanıyor. polis beni tırnaklarımı kesmekle tehdit ediyor. 

polis sorgusundan sonra tekrar yan yana geliyoruz. 

"benim de boğazım ağrıyor" diyor şeyma, 

"ben de aynılarını yaşamayı umuyorum"diyor "benim bi suçum yoktu ki" diyorum. 

çöptesin üzerine bir muz kabuğu atıyorlar hani benim gençliğim türk övün çalış güven hani o saçlarına taç yaptığım çiçekler
kütüphaneden aldığım kitabın içinde minik notlar bulma umuduyla sayfaları hızlıca çevirdim ve:
"şairin mutsuzu çekilmez
mutlusu okunmaz"

mesela yine bi gün büyük işler yapmaya çıktığım bi gün, süt almaya giderken karşıma elinde bıçak olan bi adam çıksa ne olacak? insan insanı 20 lira için bıçaklar mı, canice bıçaklıyor ki hesaplarıma göre ben baya zengin olacağım yani, süt almaya giderken bakkalı filan satın alırım yanlışlıkla maazallah cebimde çok para olacak ne yapsın adam ben olsam ben de gözümü kırpmadan bıçaklar gider bakkalı satın alırım
içimden geçen içimde kalır dünya başa yıkılsa tek teselliyi dışarıyı görmemiş olan verir
korkuyorum elimde beyaz benekler var galiba elimde et kalmayacak koparıyorum ve acıyor ve

ne kadar rezil olursak o kadar iyi.

Ben insanım. O da insan. Herkes eşit yaratıldı. Herkes aynı haklara sahip doğdu. Herkes dünyanın her toprak parçasında özgürce gezebilmeli.

 Şehirler,

ülkeler, kıtalar,

devlet, düzen bizi sınırlandıran yüce şeyler,

aslında orada olmayan şeyler.

Medeniyetle alakası olmayan bin bir türlü sınır, kural, uyarı, tabela. Bizi var eden ruh kimin ellerinde. Olan şey ağaç. Hava.

Toprak.

Köpekler ve biz insan.

 Şey gerçek değil. Toplum yok. Toplum yalan ve bunun içine itildiğimiz tarih belli değil. Kafayı dinlemek bu kadar zorsa karşı çıkmaya hakkım var.

Şehir yok. Toprak var. Ayağını bastığın yerin ismi yok. Bastığın yer toprak.

Toprak bizdik. Biz yine toprak olacağız. Bu kadar kavga gürültüye ne gerek var.

Adamlar ölür. Toprak içine alır. İnsanlar birbirine hakaret eder--ceza yer. Topraktan sürülür.

Toprak karşı çıkmaz.

Toprak şefkattir.

                                                                              Pamuk kazak değildi pamuk bitki         idi.

devede de boyun var

dislerimin hepsi cürük. hekime gidiyorum ve ne derse begeneceksiniz sadece renk degisimi filanmis. bana verdigi acidan haberi yok. dolgu yapmaya üsendigi icin yillardir agriyan 5 disle geziyorum. uzerimdeki sivit lahmacun kokuyor bu boynuma surdugum kas tutulmasi kreminden kaynaklaniyor. bu konuda tembelim ve kremi surdukten sonra yedirmedigim icin kiyafetlerime bulasiyor. tekrar ediyorum kokusu lahmacun gibi ve bu beni daha da tembellestiriyor. surekli ve surekli olarak boynum agriyor ilac filan icince beynim beni kandiriyor

kafamin ve boynumun 3/4'ü gercekten sorunlu. kendimi kötü kullandım bu vücudu. galiba kalın-enseliyim

lahmacun degilse de birazdan iskembe yiyi-cegim. sounds gooooood

yaralardan görünmeyen kalbine rağmen temiz kalabilirdi.