benim olmayan bardaktan içiyorum
benim olmayan insanı kıskanıyorum

bi kere çok mutlu olayım da bi daha asla mutlu olmak istemeyeyim.

gözümde krem kokusu var. tenime değmese de canıma değiyor bazı eller. ¡kinaye!

kendime sıralanmış sorular soruyorum.
param yok. param yokken kaçırılsam bile önemi olmaz diyecek kadar değersiz hissediyorum. haberlerde herifin teki diğer herifi 20 lira için bıçaklıyo öldürüyo hem de bak deşerek öldürüyo. öldürmelerin en büyüğü benim gönlümde. mükemmel derinizin üzerine keskin kırmızı yarıklar açabilseydim keşke. herbirinizin suratını kaşından itibaren dudak çizgisine kadar yaralayabilseydim keşke. yaralar iz bırakıp gitmezler yaralar hep kalırlar ilk günkü gibi  bu yüzden aldım su geçirmez yarabantlarını herkesi deşip içine pirinçli dolma içi doldurmak için aldım. bana umut bile veremiyor. sevicem sevemiyorum. korkuyorum beni bağlayan şeyler var. zamanlar, insanlar, kulaklar, beyaz şeyler, çarşılar, destekli sutyenler var.

desteklenmeyen sevgiler var. insanları paketleyip gitmesi gereken yere ulaştırmak isteyen kuryeler var. utanmadan yazacağım. kendi derdini düşün. herkes üzerine düşeni yapsa dünya hafifler ama hep bi muhalefet. ulan iktidar yok muhalefet. karnım acıktı muhalefet. tuvalete gidiyorum muhalefet. ısrar etme diyorum elli kere soruyo. bi kere daha sorunca ben bağırıyorum. ay şuram ağrıyo. 

kime diyeceğim sen gözümdeki bebeksin. sen benim grönlandımsın. sen benim gecelerimin çileğisin. kim lan bu. (çileğine sıçiim)

asiri bunaliyorum. ilgim olmayan seylere canimi sikiyorum yok yere

ne olacak ödem olucam ödemÖDEMLİ

ne zaman dostum olacak

çünkü seni sevmiyorum bu yüzden yanına gelmiyorum. tiksindiğim iki insanı sevmeye başladım buna karşılık değer verdiğim değersiz bi insanı hayatımdan çıkardım. bu hafta inanılmazdı. iki kişi bana aşık oldu. birini hiç tanımıyorum. ¡mübalağa!

kocaman açıp ağzımı sevilmek istiyorum. timsahsın sen.

ona aşık olduğumu anımsıyorum şuan. üzülüyorum ve çıkarken kapıya yakın olan içecek makinasına kolumu sokup cam bardaksız ve fincansız olan herhangi bi şeyi kapıp çıkıyorum. yolda yürürken muzlu süt içmiş oluyorum. gece bitiyor. rüya bitiyor.

çirkin bi sesle konuşuyorum. hiçbir şey yapmayalı günler oluyor. bugün adresi bilinmez çaresiz bi kadın sesini polise ihbar ettim. kadın imdat filan diyordu. sağım solum önüm arkam kilo iken daha da kilo almışım. evden bakkala bile çıksam iş yaptım diye seviniyorum. o boşluk duygusundan bir anlığına da olsa kurtuldum diye kendimi şanslı sayıyorum. gerçekten boş olmak nasıl bu kadar ağır hissettirebilir, gerçekten? gerekmedikçe kat kat giyiniyorum. çorap giymeyip bir yerden patlak veriyorum ve yine hasta oluyorum. anladın mı, yaz aylarında. sürekli. geçen hava bile 38 derece değilken koltukaltımın bana verdiği yetkiye dayanarak 38 dereceyi biraz geçiyordum. gerçekten sadece su içiyorum. yatağımda 3 litre su var. geceleri dilim damağım kuruduğunda kalkıp içiyorum. bazen geceler zor geçer. günlerdir japon restorantına gitmek istiyorum. bakıyorum da her şey şimdiki zaman. ama ben bu zamanın gerisinde, bi yerlerde diz çöktüm kuzu sayıyorum.
sütten kesildiğim günden beri yediğim her şeyi kusacakmışım gibi hissettim.


okuyacak kitap filan kalmadı. eski kitapları tekrar okuma köşemizde bu hafta otomatik portakal var. bi ara kitaptan filmleştirilen filmi izlemeyip kitapla yetinme hareketim vardı zamanla çürüdü. yine de ilk kitabı okumazsam içimden bir şeyler karşı çıkıyor.
iki sene kaldı.
sadece nasıl bir çocuk olduğumu ve çocuk kalbimin nelere şahitlik ettiğini hatırlamak için yazmıyorsam kadın değilim. yoksa bu kadar can sıkıcı şeyi yaşamak yetmezmiş gibi yazarken tekrar hatırlayıp ikinci defa yaşamak akıl karı değil. !çelişki!

güzel kız hep kazandı
güzel sevgiler güzel insanlar kazandı
biz hep izledik-ağzımız açık
sadece bi arkadaş istedim bi de sepetli bisiklet

güneş ışığı gözlerimi kapayamamamı sağlıyor. sadece açmakla yetinmeyip gezdiriyorum. bir yerler buluyorum. insanlar uyanmış ben daha uyumuyorum. küçük çocuklar babasına bir şeyler soruyor ben saçımı jöleye buluyorum. 

                           çıktım sıcak kaldırıma bastım. bir günlüğüne şöyle güzel bir kafamı dinledim. midem boştu ama sütlü şeyler içtim. kitap buldum bi tane. okudum biraz sonra sıkılıp insanları betimledim.

tıpış tıpış konuşan bir çocuğa denk geldim. ismimi gizledim muzipmişim gibi davrandım. nasıldı bu konuşmanın devamı, hatırlamam. ama güzel bir kafamı dinledim. meğer kafamın bana anlatmak istediği şeyler varmış neler varmış neler. gelecekte ne olacağını sordu, önüne bak dedim düşeceksin. düşünecek zamanı değil. izinleri varsa biraz yaşamak istiyorum koca koca bireylerin. ama

ama

olmayacağına eminim. yine de saldım çayıra. mevlam acaba ne zaman kayıra,

beynimi ortaya döküp üzerinde değişiklikler yapmak hoşuma gider oldu, tadından yenmeyen ikilemler içinde kaldım——gözlerim iyi görüyor her şeyi ama çıkışı bulamadım kayıştan bileklerde. 

•bilek demişken ellerim meksikalı yerlilere layık baharatlar kokuyor ama bu benim saf, yerli kokum•benim bu•bu benim kokum•

süreya