ona aşık olduğumu anımsıyorum şuan. üzülüyorum ve çıkarken kapıya yakın olan içecek makinasına kolumu sokup cam bardaksız ve fincansız olan herhangi bi şeyi kapıp çıkıyorum. yolda yürürken muzlu süt içmiş oluyorum. gece bitiyor. rüya bitiyor.

çirkin bi sesle konuşuyorum. hiçbir şey yapmayalı günler oluyor. bugün adresi bilinmez çaresiz bi kadın sesini polise ihbar ettim. kadın imdat filan diyordu. sağım solum önüm arkam kilo iken daha da kilo almışım. evden bakkala bile çıksam iş yaptım diye seviniyorum. o boşluk duygusundan bir anlığına da olsa kurtuldum diye kendimi şanslı sayıyorum. gerçekten boş olmak nasıl bu kadar ağır hissettirebilir, gerçekten? gerekmedikçe kat kat giyiniyorum. çorap giymeyip bir yerden patlak veriyorum ve yine hasta oluyorum. anladın mı, yaz aylarında. sürekli. geçen hava bile 38 derece değilken koltukaltımın bana verdiği yetkiye dayanarak 38 dereceyi biraz geçiyordum. gerçekten sadece su içiyorum. yatağımda 3 litre su var. geceleri dilim damağım kuruduğunda kalkıp içiyorum. bazen geceler zor geçer. günlerdir japon restorantına gitmek istiyorum. bakıyorum da her şey şimdiki zaman. ama ben bu zamanın gerisinde, bi yerlerde diz çöktüm kuzu sayıyorum.
sütten kesildiğim günden beri yediğim her şeyi kusacakmışım gibi hissettim.


okuyacak kitap filan kalmadı. eski kitapları tekrar okuma köşemizde bu hafta otomatik portakal var. bi ara kitaptan filmleştirilen filmi izlemeyip kitapla yetinme hareketim vardı zamanla çürüdü. yine de ilk kitabı okumazsam içimden bir şeyler karşı çıkıyor.
iki sene kaldı.
sadece nasıl bir çocuk olduğumu ve çocuk kalbimin nelere şahitlik ettiğini hatırlamak için yazmıyorsam kadın değilim. yoksa bu kadar can sıkıcı şeyi yaşamak yetmezmiş gibi yazarken tekrar hatırlayıp ikinci defa yaşamak akıl karı değil. !çelişki!

güzel kız hep kazandı
güzel sevgiler güzel insanlar kazandı
biz hep izledik-ağzımız açık
sadece bi arkadaş istedim bi de sepetli bisiklet

güneş ışığı gözlerimi kapayamamamı sağlıyor. sadece açmakla yetinmeyip gezdiriyorum. bir yerler buluyorum. insanlar uyanmış ben daha uyumuyorum. küçük çocuklar babasına bir şeyler soruyor ben saçımı jöleye buluyorum. 

                           çıktım sıcak kaldırıma bastım. bir günlüğüne şöyle güzel bir kafamı dinledim. midem boştu ama sütlü şeyler içtim. kitap buldum bi tane. okudum biraz sonra sıkılıp insanları betimledim.

tıpış tıpış konuşan bir çocuğa denk geldim. ismimi gizledim muzipmişim gibi davrandım. nasıldı bu konuşmanın devamı, hatırlamam. ama güzel bir kafamı dinledim. meğer kafamın bana anlatmak istediği şeyler varmış neler varmış neler. gelecekte ne olacağını sordu, önüne bak dedim düşeceksin. düşünecek zamanı değil. izinleri varsa biraz yaşamak istiyorum koca koca bireylerin. ama

ama

olmayacağına eminim. yine de saldım çayıra. mevlam acaba ne zaman kayıra,

beynimi ortaya döküp üzerinde değişiklikler yapmak hoşuma gider oldu, tadından yenmeyen ikilemler içinde kaldım——gözlerim iyi görüyor her şeyi ama çıkışı bulamadım kayıştan bileklerde. 

•bilek demişken ellerim meksikalı yerlilere layık baharatlar kokuyor ama bu benim saf, yerli kokum•benim bu•bu benim kokum•

süreya

umarım kaybolursun.

karnım ağrıyo.

saçımı tutacak kimse yok.

artık hissetmiyor olabilir, emin olmak için koluma sigara basıcam.
franz kafka'dan nefret ediyorum.

her gün parmak uçlarımda seviyorum.

bu güzel bir şey, güzel olan şey,
ellerime karışık saçlarını dolamama itiraz etmemesi,
kafasını ellerime vermesi,
gözlerini kısıp, sanki güneşe bakar gibi, bakması. bana.,

yalnızca susması bir şeyler umar gibi.
tarihe gömülen atlar
deltalar

çok hafifçe, çok kü, çü, cük öpüyorum gözünün biraz altındaki kırışıklığı.